مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - هدف از مثَلَها، از زبان قرآن

اهمّيّت پيام مثل‌

مردم در بسيارى از امور، بزرگى را دليل بر عظمت و كوچكى را دليل بر كم اهمّيّت بودن آن امر تلقّى مى‌كنند؛ در حالى كه چنين نيست. مهم، پيامى است كه مراد گوينده مى‌باشد. در قرآن نيز موضوع مهم، پيامى است كه در مثال بيان مى‌شود نه بزرگى و كوچكى چيزى كه به آن مثال زده مى‌شود (مُمَثّل).

خداوند حكيم در آيه شريفه ٢٦ سوره بقره مى‌فرمايد: «انَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِى انْ‌يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوقَهَا فَامّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ انَّهُ الحَقُّ مِنْ‌رَبِّهِمْ وَ امَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا ارادَ اللّهُ بِهذَا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثيراً وَ يَهْدِى بِهِ كَثيراً وَ مَا يُضِلُّ بِهِ إلَّاالْفاسِقِينَ.»

خداوند ابايى ندارد كه (به موجودات ظاهراً كوچكى مانند) پشه، و حتّى كمتر از آن مثال بزند. (در اين ميان) آنان كه ايمان آورده‌اند، مى‌دانند كه آن، حقيقتى است از طرف پروردگارشان؛ و امّا كافران (اين موضوع را بهانه قرار داده) مى‌گويند: منظور خداوند از اين مثل چه بوده است؟! خدا جمع زيادى را با آن گمراه، و گروه بسيارى را هدايت مى‌كند؛ ولى تنها فاسقان را گمراه مى‌سازد!

درآمدى بر آيه شريفه‌

با تأمّل در اين آيه شريفه، نتايج زير به دست مى‌آيد:

اوّل: خداوند متعال، خود هدف از طرح مثل را هدايت و رستگارى مردم بيان فرمودند؛

دوّم: موضوع و محتواى مثل اهمّيّتى بيش از ظاهر مضمون و موجودات ياد شده در آن دارد؛

و سوّم: هر مخلوقى و لو پشه، نشانگر عظمت خالق است.