مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣ - مفسّران در تفسير آيه مثل اقوالى دارند

پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در روايتى چنين فرموده است: «مَنْ قالَ لا الهَ الّا اللّهُ، غَرَسَ اللّهُ لَهُ بِها شَجَرَةً فِى الْجَنَّةِ» هر كس يك «لااله الّا اللّه» بگويد، خداوند در بهشت درختى براى او مى‌كارد.

يعنى هر بار گفتن اين «كلمه طيّبه» مساوى است با يك درخت در بهشت و هر كس بيشتر اين كلمه را بر زبان جارى سازد درختان بيشترى نصيب او خواهد شد.

آنچه از اين روايت استفاده مى‌گردد، اين است كه بهشت و جهنّم از اعمال ما ساخته مى‌شود؛ نه اين كه از پيش ساخته شده باشد! بعد از فرمايش پيامبر صلى الله عليه و آله، انسان بى‌خبرى كه در محضر آن حضرت نشسته بود، عرض كرد: «يا رسول اللّه! در اين صورت من درختان بسيار زيادى در بهشت خواهم داشت؛ چون اين ذكر را زياد بر زبان جارى مى‌سازم!

حضرت فرمودند: آرى به شرط اين كه آتشى نفرستى تا آنها را بسوزاند و خاكستر كند.» [١] يعنى بدين شرط كه گناه نكنى و باعث نابودى و حبط عمل خويش نگردى.

بر تأييد اين مطلب پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در حديث ديگرى فرمودند: «الْعُلَماءُ كُلُّهُمْ‌هَلْكى الّا العامِلُونَ وَ الْعامِلُونَ كُلُّهُمْ هَلْكى الّا الْمُخْلِصُونَ وَ الْمُخْلِصُونَ عَلى خَطَرٍ» علما و دانشمندان همه در معرض هلاكتند، مگر كسانى كه به علم خود عمل كرده‌اند؛ اين دسته نيز در معرض هلاكت هستند، مگر آنها كه عملشان از روى اخلاص بوده است و مخلصان در معرض خطر بزرگى قرار دارند. [٢]

در اين حديث نيز هشدار ديگرى است كه مبادا گناهان آينده، اعمال مخلصانه گذشته را نابود سازد!

«ايَوَدُّاحَدُكُمْ انْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخيلٍ وَ اعْنابٍ» اين كه خداوند در بين همه‌

[١]- بحار الانوار، چاپ بيروت، جلد ٩٠، صفحه ١٦٨.

[٢]- ميزان الحكمه، باب ١٠٣٢، حديث ٤٧٦٨.