مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧ - پيام آيه مَثَل «احباط و تكفير»

بنابراين، انسان هرگز نبايد به عبادات و طاعات خود مغرور گردد، بلكه همواره بايد به عفو و رحمت پروردگار چشم بدوزد.

«اللّهُمَّ اجْعَلْ عاقِبَة امْرِنا خَيراً» پروردگارا! عاقبت كار ما را به خير ختم گردان.

پيام آيه مَثَل: «احباط و تكفير»

يكى از بحث‌هايى كه در «علم كلام» مطرح مى‌شود، مسأله «احباط و تكفير» است، كه در آيه مثل بدان اشاره شده است.

«احباط» عبارت است از اعمال و گناهانى كه انجام آن باعث از بين رفتن حسنات و عبادات انسان مى‌گردد؛ امّا «تكفير» عبادات و اعمالى است كه انجام آنها سبب نابودى گناهان مى‌گردد. به عنوان مثال عمل «شيطان»- كه تكبّر، حسد و لجاجت ورزيد- سبب «حبط» و نابودى عبادتهاى شش هزار ساله‌اش شد (احباط). و توبه «حرّبن يزيد رياحى» در محضر امام حسين عليه السلام كفّاره گناهان او شد (تكفير).

توبه آتش گناهان را خاموش مى‌گرداند و شخص مسلمان بايد همواره با دعا و راز و نياز و توسّل به ائمّه معصومين عليهم السلام در محضر خداوند انابه كند.

علاوه بر آيات، در دعاهاى دهه سوم ماه مبارك رمضان به مسأله «احباط و تكفير» اشاره شده است؛ مثلًا در شب قدر مى‌خوانيم: «وَ انْ كُنْتُ مِنَ الاشْقياءِ فَامْحُنى مِنَ الاشْقياءِ وَاكْتُبْنى مِنَ السُّعَداء» خداوندا! اگر در زمره اشقيا بوده‌ام نام مرا از دفتر آنها محو بفرما و اسم مرا در دفتر رستگاران ثبت فرما. [١] (قسمت اوّل دعا به احباط و قسمت دوّم به تكفير اشاره دارد).

[١]- مصباح المنير، صفحه ٣٩٨، اعمال شب بيست و سوّم ماه مبارك رمضان، علاوه بر دعاى‌مذكور، جمله «ان تجعل اسمى فى هذه الليلة فى السعداء» در تمام دعاهاى شب‌هاى دهه آخر ماه مبارك رمضان تكرار شده است.