دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٤١٩١
| ايساقچى جلد: ١٠ شماره مقاله:٤١٩١ |
ايساقْچى، محلى در غرب رومانى، كنار راست رودخانة دانوب (هامر پورگشتال،
؛ I/٣٧٢ سامى، ٢/١١٥٠) كه در سدههاي ميانه ابلوچيكا١ ناميده مىشد IV/٩٢) , ٢
.(EIاين محل در سدة ١١ق/ ١٧م شهري بزرگ، پوشيده از باغات وسيع و سرسبز، با
آب و هوايى لطيف بوده، و روستاهاي متعدد بزرگى داشته است (اوليا چلبى،
٥/٣٦٠- ٣٦١).
ايساقچى در دوران تسلط تركهاي عثمانى (سدههاي ٩-١٢ق/١٥- ١٨م) پايگاه مهم
نظامى بوده است ( ٢ ، EIهمانجا). سلطان محمد اول در ٨١٩ق/١٤١٦م براي اينكه
حاكم افلاق (ه م) را همواره در اطاعت و انقياد خود نگاه دارد، به استحكام
قلعة ايساقچى افزود (هامر پورگشتال، .(I/٣٧١-٣٧٢ اولياچلبى دربارة يكى از
قلعههاي ايساقچى - كه در ١٠٧٠ق/ ١٦٦٠م از آن بازديد كرده - چنين آورده
است كه اين قلعه در كنار رود دانوب ساخته شده، و داراي حصاري استوار به
شكل مربع و دري آهنى است (٥/٣٦٠).
اين شهر در جريان جنگ روسيه - عثمانى در سدههاي ١٨-١٩م چندينبار وسيلة
گروههاي روسى كه متوجه بالكان بودند، اشغال شد ( ٢ ، EIهمانجا). ايساقچى
مركزي فعال و محل ارتباطات بازرگانى بوده، و درآمد قابل توجهى از محل
ماليات و عوارض بندري داشته است (همانجا).
مآخذ: اولياچلبى، سياحتنامه، استانبول، ١٣١٥ق؛ سامى، شمسالدين، قاموس
الاعلام، استانبول، ١٣٠٦ق؛ نيز:
٢ ; Hammer-Purgstall, J., Geschichte des osmanichen Reiches, Graz, ١٩٦٣.
ابوالحسن ديانت