دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٨٣٦ ص
٣٨٣٧ ص
٣٨٣٨ ص
٣٨٣٩ ص
٣٨٤٠ ص
٣٨٤١ ص
٣٨٤٢ ص
٣٨٤٣ ص
٣٨٤٤ ص
٣٨٤٥ ص
٣٨٤٦ ص
٣٨٤٧ ص
٣٨٤٨ ص
٣٨٤٩ ص
٣٨٥٠ ص
٣٨٥١ ص
٣٨٥٢ ص
٣٨٥٣ ص
٣٨٥٤ ص
٣٨٥٥ ص
٣٨٥٦ ص
٣٨٥٧ ص
٣٨٥٨ ص
٣٨٥٩ ص
٣٨٦٠ ص
٣٨٦١ ص
٣٨٦٢ ص
٣٨٦٣ ص
٣٨٦٤ ص
٣٨٦٥ ص
٣٨٦٦ ص
٣٨٦٧ ص
٣٨٦٨ ص
٣٨٦٩ ص
٣٨٧٠ ص
٣٨٧١ ص
٣٨٧٢ ص
٣٨٧٣ ص
٣٨٧٤ ص
٣٨٧٥ ص
٣٨٧٦ ص
٣٨٧٧ ص
٣٨٧٨ ص
٣٨٧٩ ص
٣٨٨٠ ص
٣٨٨١ ص
٣٨٨٢ ص
٣٨٨٣ ص
٣٨٨٤ ص
٣٨٨٥ ص
٣٨٨٦ ص
٣٨٨٧ ص
٣٨٨٨ ص
٣٨٨٩ ص
٣٨٩٠ ص
٣٨٩١ ص
٣٨٩٢ ص
٣٨٩٣ ص
٣٨٩٤ ص
٣٨٩٥ ص
٣٨٩٦ ص
٣٨٩٧ ص
٣٨٩٨ ص
٣٨٩٩ ص
٣٩٠٠ ص
٣٩٠١ ص
٣٩٠٢ ص
٣٩٠٣ ص
٣٩٠٤ ص
٣٩٠٥ ص
٣٩٠٦ ص
٣٩٠٧ ص
٣٩٠٨ ص
٣٩٠٩ ص
٣٩١٠ ص
٣٩١١ ص
٣٩١٢ ص
٣٩١٣ ص
٣٩١٤ ص
٣٩١٥ ص
٣٩١٦ ص
٣٩١٧ ص
٣٩١٨ ص
٣٩١٩ ص
٣٩٢٠ ص
٣٩٢١ ص
٣٩٢٢ ص
٣٩٢٣ ص
٣٩٢٤ ص
٣٩٢٥ ص
٣٩٢٦ ص
٣٩٢٧ ص
٣٩٢٨ ص
٣٩٢٩ ص
٣٩٣٠ ص
٣٩٣١ ص
٣٩٣٢ ص
٣٩٣٣ ص
٣٩٣٤ ص
٣٩٣٥ ص
٣٩٣٦ ص
٣٩٣٧ ص
٣٩٣٨ ص
٣٩٣٩ ص
٣٩٤٠ ص
٣٩٤١ ص
٣٩٤٢ ص
٣٩٤٣ ص
٣٩٤٤ ص
٣٩٤٥ ص
٣٩٤٦ ص
٣٩٤٧ ص
٣٩٤٨ ص
٣٩٤٩ ص
٣٩٥٠ ص
٣٩٥١ ص
٣٩٥٢ ص
٣٩٥٣ ص
٣٩٥٤ ص
٣٩٥٥ ص
٣٩٥٦ ص
٣٩٥٧ ص
٣٩٥٨ ص
٣٩٥٩ ص
٣٩٦٠ ص
٣٩٦١ ص
٣٩٦٢ ص
٣٩٦٣ ص
٣٩٦٤ ص
٣٩٦٥ ص
٣٩٦٦ ص
٣٩٦٧ ص
٣٩٦٨ ص
٣٩٦٩ ص
٣٩٧٠ ص
٣٩٧١ ص
٣٩٧٢ ص
٣٩٧٣ ص
٣٩٧٤ ص
٣٩٧٥ ص
٣٩٧٦ ص
٣٩٧٧ ص
٣٩٧٨ ص
٣٩٧٩ ص
٣٩٨٠ ص
٣٩٨١ ص
٣٩٨٢ ص
٣٩٨٣ ص
٣٩٨٤ ص
٣٩٨٥ ص
٣٩٨٦ ص
٣٩٨٧ ص
٣٩٨٨ ص
٣٩٨٩ ص
٣٩٩٠ ص
٣٩٩١ ص
٣٩٩٢ ص
٣٩٩٣ ص
٣٩٩٤ ص
٣٩٩٥ ص
٣٩٩٦ ص
٣٩٩٧ ص
٣٩٩٨ ص
٣٩٩٩ ص
٤٠٠٠ ص
٤٠٠١ ص
٤٠٠٢ ص
٤٠٠٣ ص
٤٠٠٤ ص
٤٠٠٥ ص
٤٠٠٦ ص
٤٠٠٧ ص
٤٠٠٨ ص
٤٠٠٩ ص
٤٠١٠ ص
٤٠١١ ص
٤٠١٢ ص
٤٠١٣ ص
٤٠١٤ ص
٤٠١٥ ص
٤٠١٦ ص
٤٠١٧ ص
٤٠١٨ ص
٤٠١٩ ص
٤٠٢٠ ص
٤٠٢١ ص
٤٠٢٢ ص
٤٠٢٣ ص
٤٠٢٤ ص
٤٠٢٥ ص
٤٠٢٦ ص
٤٠٢٧ ص
٤٠٢٨ ص
٤٠٢٩ ص
٤٠٣٠ ص
٤٠٣١ ص
٤٠٣٢ ص
٤٠٣٣ ص
٤٠٣٤ ص
٤٠٣٥ ص
٤٠٣٦ ص
٤٠٣٧ ص
٤٠٣٨ ص
٤٠٣٩ ص
٤٠٤٠ ص
٤٠٤١ ص
٤٠٤٢ ص
٤٠٤٣ ص
٤٠٤٤ ص
٤٠٤٥ ص
٤٠٤٦ ص
٤٠٤٧ ص
٤٠٤٨ ص
٤٠٤٩ ص
٤٠٥٠ ص
٤٠٥١ ص
٤٠٥٢ ص
٤٠٥٣ ص
٤٠٥٤ ص
٤٠٥٥ ص
٤٠٥٦ ص
٤٠٥٧ ص
٤٠٥٨ ص
٤٠٥٩ ص
٤٠٦٠ ص
٤٠٦١ ص
٤٠٦٢ ص
٤٠٦٣ ص
٤٠٦٤ ص
٤٠٦٥ ص
٤٠٦٦ ص
٤٠٦٧ ص
٤٠٦٨ ص
٤٠٦٩ ص
٤٠٧٠ ص
٤٠٧١ ص
٤٠٧٢ ص
٤٠٧٣ ص
٤٠٧٤ ص
٤٠٧٥ ص
٤٠٧٦ ص
٤٠٧٧ ص
٤٠٧٨ ص
٤٠٧٩ ص
٤٠٨٠ ص
٤٠٨١ ص
٤٠٨٢ ص
٤٠٨٣ ص
٤٠٨٤ ص
٤٠٨٥ ص
٤٠٨٦ ص
٤٠٨٧ ص
٤٠٨٨ ص
٤٠٨٩ ص
٤٠٩٠ ص
٤٠٩١ ص
٤٠٩٢ ص
٤٠٩٣ ص
٤٠٩٤ ص
٤٠٩٥ ص
٤٠٩٦ ص
٤٠٩٧ ص
٤٠٩٨ ص
٤٠٩٩ ص
٤١٠٠ ص
٤١٠١ ص
٤١٠٢ ص
٤١٠٣ ص
٤١٠٤ ص
٤١٠٥ ص
٤١٠٦ ص
٤١٠٧ ص
٤١٠٨ ص
٤١٠٩ ص
٤١١٠ ص
٤١١١ ص
٤١١٢ ص
٤١١٣ ص
٤١١٤ ص
٤١١٥ ص
٤١١٦ ص
٤١١٧ ص
٤١١٨ ص
٤١١٩ ص
٤١٢٠ ص
٤١٢١ ص
٤١٢٢ ص
٤١٢٣ ص
٤١٢٤ ص
٤١٢٥ ص
٤١٢٦ ص
٤١٢٧ ص
٤١٢٨ ص
٤١٢٩ ص
٤١٣٠ ص
٤١٣١ ص
٤١٣٢ ص
٤١٣٣ ص
٤١٣٤ ص
٤١٣٥ ص
٤١٣٦ ص
٤١٣٧ ص
٤١٣٨ ص
٤١٣٩ ص
٤١٤٠ ص
٤١٤١ ص
٤١٤٢ ص
٤١٤٣ ص
٤١٤٤ ص
٤١٤٥ ص
٤١٤٦ ص
٤١٤٧ ص
٤١٤٨ ص
٤١٤٩ ص
٤١٥٠ ص
٤١٥١ ص
٤١٥٢ ص
٤١٥٣ ص
٤١٥٤ ص
٤١٥٥ ص
٤١٥٦ ص
٤١٥٧ ص
٤١٥٨ ص
٤١٥٩ ص
٤١٦٠ ص
٤١٦١ ص
٤١٦٢ ص
٤١٦٣ ص
٤١٦٤ ص
٤١٦٥ ص
٤١٦٦ ص
٤١٦٧ ص
٤١٦٨ ص
٤١٦٩ ص
٤١٧٠ ص
٤١٧١ ص
٤١٧٢ ص
٤١٧٣ ص
٤١٧٤ ص
٤١٧٥ ص
٤١٧٦ ص
٤١٧٧ ص
٤١٧٨ ص
٤١٧٩ ص
٤١٨٠ ص
٤١٨١ ص
٤١٨٢ ص
٤١٨٣ ص
٤١٨٤ ص
٤١٨٥ ص
٤١٨٦ ص
٤١٨٧ ص
٤١٨٨ ص
٤١٨٩ ص
٤١٩٠ ص
٤١٩١ ص
٤١٩٢ ص
٤١٩٣ ص
٤١٩٤ ص
٤١٩٥ ص
٤١٩٦ ص
٤١٩٧ ص
٤١٩٨ ص
٤١٩٩ ص
٤٢٠٠ ص
٤٢٠١ ص
٤٢٠٢ ص
٤٢٠٣ ص
٤٢٠٤ ص
٤٢٠٥ ص
٤٢٠٦ ص
٤٢٠٧ ص
٤٢٠٨ ص
٤٢٠٩ ص
٤٢١٠ ص
٤٢١١ ص
٤٢١٢ ص
٤٢١٣ ص
٤٢١٤ ص
٤٢١٥ ص
٤٢١٦ ص
٤٢١٧ ص
٤٢١٨ ص
٤٢١٩ ص
٤٢٢٠ ص
٤٢٢١ ص
٤٢٢٢ ص
٤٢٢٣ ص
٤٢٢٤ ص
٤٢٢٥ ص
٤٢٢٦ ص
٤٢٢٧ ص
٤٢٢٨ ص
٤٢٢٩ ص
٤٢٣٠ ص
٤٢٣١ ص
٤٢٣٢ ص
٤٢٣٣ ص
٤٢٣٤ ص
٤٢٣٥ ص
٤٢٣٦ ص
٤٢٣٧ ص
٤٢٣٨ ص
٤٢٣٩ ص
٤٢٤٠ ص
٤٢٤١ ص
٤٢٤٢ ص
٤٢٤٣ ص
٤٢٤٤ ص
٤٢٤٥ ص
٤٢٤٦ ص
٤٢٤٧ ص
٤٢٤٨ ص
٤٢٤٩ ص
٤٢٥٠ ص
٤٢٥١ ص
٤٢٥٢ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٤٠٠٠

امين‌، محسن‌
جلد: ١٠
     
شماره مقاله:٤٠٠٠


اَمين‌، محسن
‌ (١٢٨٤-١٣٧١ق‌/١٨٦٧-١٩٥٢م‌)، فرزند عبدالكريم‌ عاملى‌، فقيه‌ و عالم‌ اصلاح‌ گراي‌ امامى‌ در شام‌. او در خاندانى‌ مشهور از سادات‌ در قرية شقرا از جبل‌ عامل‌ لبنان‌ زاده‌ شد؛ پس‌ از آموزشهاي‌ مقدماتى‌ در همانجا، منطق‌، نحو و بيان‌ را در براغيث‌ جبل‌ عامل‌ فراگرفت‌ و سپس‌ در بنت‌ جُبيل‌ از درس‌ موسى‌ شراره‌، استادي‌ برآمده‌ از نجف‌، بهره‌ گرفت‌. در ١٣٠٨ق‌/١٨٩١م‌ به‌ نجف‌ هجرت‌ كرد و تا ١٣١٩ق‌/ ١٩٠١م‌ از محضر بزرگانى‌ چون‌ محمد طه‌ نجف‌، حاج‌آقا رضا همدانى‌ و آخوند خراسانى‌ بهره‌ جست‌. پيش‌ از آنان‌ نزد محمد باقر نجم‌آبادي‌ و سيداحمد كربلايى‌ سطوح‌ و خارج‌ فقه‌ و اصول‌ را آموخت‌ و به‌ درجة اجتهاد نائل‌ شد و خود نيز شاگردانى‌ تربيت‌ كرد. وي‌ افزون‌ بر علوم‌ دينى‌، در ادب‌ نيز دستى‌ داشت‌ و بجز نقد شعر، در سرودن‌ نيز توانا بود (امين‌، ١٠/٣٣٣-٣٣٤، ٣٤١، ٣٥١-٣٥٢؛ نيز نك: حمود، ١١٧- ١١٨).
امين‌ چنانكه‌ در الرحيق‌ المختوم‌ خود آورده‌ است‌، با انگيزة احيا و نشر معارف‌ دينى‌، و اصلاح‌ سنتهايى‌ كه‌ در نظر او مخالف‌ عقل‌ و شرع‌ بود، به‌ دمشق‌ هجرت‌ كرد و بيش‌ از نيم‌ قرن‌، با كوششى‌ خستگى‌ ناپذير به‌ فعاليتهاي‌ گوناگون‌ علمى‌ و فرهنگى‌ پرداخت‌. او را بايد عالمى‌ پر جرأت‌ در بيان‌ نظريات‌ خويش‌ به‌ حساب‌ آورد؛ چنانكه‌ اقدام‌ براي‌ تصحيح‌ روش‌ عزاداري‌ در سوگ‌ امام‌حسين‌(ع‌)، او را در مقابله‌اي‌ سخت‌ و اتهام‌ انگيز قرار داد (نك: امين‌، ١٠/٣٦١-٣٦٣؛ نيز حمود، ١٢١-١٢٣).
امين‌ در ١٣٦١ق‌/١٩٤٢م‌ به‌ عضويت‌ «مجمع‌ علمى‌ عربى‌» دمشق‌ درآمد و تا پايان‌ عمر از شخصيتهاي‌ فعال‌ اين‌ مجمع‌ بود (نك: مجلة...، ٦٢٠). او همچنين‌ براي‌ اعتلاي‌ فرهنگ‌ جوانان‌ شيعه‌ مدارسى‌ تأسيس‌ كرد و خود به‌ تأليف‌ برخى‌ كتابهاي‌ درسى‌ اقدام‌ نمود (نك: همان‌، ٦١٩).
امين‌ براي‌ تأمين‌ منابع‌ تحقيق‌ و تأليف‌، به‌ نقاطى‌ چون‌ سوريه‌، اردن‌، فلسطين‌، مصر، عراق‌ و ايران‌ سفر كرد (شريف‌ رازي‌، ١/٢٤٧؛ فضل‌الله‌، ١٦٦- ١٦٨). در شخصيت‌ علمى‌ امين‌، دو ويژگى‌ نقد برخى‌ مذاهب‌ و گرايشها، و كوشش‌ در ايجاد همبستگى‌ اسلامى‌ در كنار يكديگر ديده‌ مى‌شود. وي‌ در آثاري‌ چون‌ كشف‌ الارتياب‌ و العقود الدرية به‌ رد عقايد وهابيه‌ پرداخته‌ است‌ (نك: هاشمى‌، ٤٠١ بب)؛ در حالى‌ كه‌ او با تكيه‌ بر ضرورت‌ هم‌آوايى‌ مسلمانان‌، در اثر ديگرش‌ حق‌ اليقين‌ فى‌ لزوم‌ التأليف‌ بين‌ المسلمين‌ آن‌ را تبيين‌ كرده‌ است‌ (نك: زراقط، ١٨٤- ١٨٥).
اعيان‌ الشيعة، مهم‌ترين‌ اثر امين‌ دانشنامه‌اي‌ گسترده‌، مشتمل‌ بر شرح‌ زندگانى‌ بزرگان‌ شيعه‌ است‌ كه‌ با هدف‌ شناساندن‌ هويت‌ فرهنگى‌ شيعه‌ و يادآوري‌ نقش‌ اماميه‌ در اعتلاي‌ تمدن‌ اسلامى‌ تدوين‌ شده‌ است‌. سرگذشت‌، بررسى‌ آراء و آثار ٧٣٣ ،١١نفر - با توسعى‌ در مفهوم‌ شيعة اثنا عشري‌ - در اين‌ مجموعه‌ جاي‌ گرفته‌ است‌ (براي‌ فهرستى‌ از آثار وي‌، نك: مشار، ٥/٢٠٦-٢١٠).
مآخذ: امين‌، محسن‌، اعيان‌ الشيعة، به‌ كوشش‌ حسن‌ امين‌، بيروت‌، ١٤٠٣ق‌/ ١٩٨٣م‌؛ حمود، محمد، «الرجل‌ و العقيدة»، الثقافة الاسلامية، دمشق‌، ١٤٠٧ق‌، شم ١٢؛ زراقط، عبدالمجيد، «الجانب‌ الاصلاحى‌ للعلامة السيد محسن‌ الامين‌ العاملى‌»، المصلح‌ الاسلامى‌ السيد محسن‌ الامين‌، دمشق‌، ١٤١٢ق‌/١٩٩٢م‌؛ شريف‌ رازي‌، محمد، گنجينة دانشمندان‌، تهران‌، ١٣٥٢ش‌؛ فضل‌الله‌، هادي‌، «السيد محسن‌ الامين‌»، الثقافة الاسلامية، دمشق‌، ١٤١٠ق‌، شم ٢٩؛ مجلة المجمع‌ العلمى‌ العربى‌، دمشق‌، ١٣٧٢ق‌/١٩٥٢م‌، شم (٤)٢٧؛ مشار، خانبابا، مؤلفين‌ كتب‌ چاپى‌ فارسى‌ و عربى‌، تهران‌، ١٣٤٣ش‌؛ هاشمى‌، احسان‌، الكلية، بيروت‌، ١٩٢٨م‌، شم ١٥.
محمد انصاري‌