دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٨٣٦ ص
٣٨٣٧ ص
٣٨٣٨ ص
٣٨٣٩ ص
٣٨٤٠ ص
٣٨٤١ ص
٣٨٤٢ ص
٣٨٤٣ ص
٣٨٤٤ ص
٣٨٤٥ ص
٣٨٤٦ ص
٣٨٤٧ ص
٣٨٤٨ ص
٣٨٤٩ ص
٣٨٥٠ ص
٣٨٥١ ص
٣٨٥٢ ص
٣٨٥٣ ص
٣٨٥٤ ص
٣٨٥٥ ص
٣٨٥٦ ص
٣٨٥٧ ص
٣٨٥٨ ص
٣٨٥٩ ص
٣٨٦٠ ص
٣٨٦١ ص
٣٨٦٢ ص
٣٨٦٣ ص
٣٨٦٤ ص
٣٨٦٥ ص
٣٨٦٦ ص
٣٨٦٧ ص
٣٨٦٨ ص
٣٨٦٩ ص
٣٨٧٠ ص
٣٨٧١ ص
٣٨٧٢ ص
٣٨٧٣ ص
٣٨٧٤ ص
٣٨٧٥ ص
٣٨٧٦ ص
٣٨٧٧ ص
٣٨٧٨ ص
٣٨٧٩ ص
٣٨٨٠ ص
٣٨٨١ ص
٣٨٨٢ ص
٣٨٨٣ ص
٣٨٨٤ ص
٣٨٨٥ ص
٣٨٨٦ ص
٣٨٨٧ ص
٣٨٨٨ ص
٣٨٨٩ ص
٣٨٩٠ ص
٣٨٩١ ص
٣٨٩٢ ص
٣٨٩٣ ص
٣٨٩٤ ص
٣٨٩٥ ص
٣٨٩٦ ص
٣٨٩٧ ص
٣٨٩٨ ص
٣٨٩٩ ص
٣٩٠٠ ص
٣٩٠١ ص
٣٩٠٢ ص
٣٩٠٣ ص
٣٩٠٤ ص
٣٩٠٥ ص
٣٩٠٦ ص
٣٩٠٧ ص
٣٩٠٨ ص
٣٩٠٩ ص
٣٩١٠ ص
٣٩١١ ص
٣٩١٢ ص
٣٩١٣ ص
٣٩١٤ ص
٣٩١٥ ص
٣٩١٦ ص
٣٩١٧ ص
٣٩١٨ ص
٣٩١٩ ص
٣٩٢٠ ص
٣٩٢١ ص
٣٩٢٢ ص
٣٩٢٣ ص
٣٩٢٤ ص
٣٩٢٥ ص
٣٩٢٦ ص
٣٩٢٧ ص
٣٩٢٨ ص
٣٩٢٩ ص
٣٩٣٠ ص
٣٩٣١ ص
٣٩٣٢ ص
٣٩٣٣ ص
٣٩٣٤ ص
٣٩٣٥ ص
٣٩٣٦ ص
٣٩٣٧ ص
٣٩٣٨ ص
٣٩٣٩ ص
٣٩٤٠ ص
٣٩٤١ ص
٣٩٤٢ ص
٣٩٤٣ ص
٣٩٤٤ ص
٣٩٤٥ ص
٣٩٤٦ ص
٣٩٤٧ ص
٣٩٤٨ ص
٣٩٤٩ ص
٣٩٥٠ ص
٣٩٥١ ص
٣٩٥٢ ص
٣٩٥٣ ص
٣٩٥٤ ص
٣٩٥٥ ص
٣٩٥٦ ص
٣٩٥٧ ص
٣٩٥٨ ص
٣٩٥٩ ص
٣٩٦٠ ص
٣٩٦١ ص
٣٩٦٢ ص
٣٩٦٣ ص
٣٩٦٤ ص
٣٩٦٥ ص
٣٩٦٦ ص
٣٩٦٧ ص
٣٩٦٨ ص
٣٩٦٩ ص
٣٩٧٠ ص
٣٩٧١ ص
٣٩٧٢ ص
٣٩٧٣ ص
٣٩٧٤ ص
٣٩٧٥ ص
٣٩٧٦ ص
٣٩٧٧ ص
٣٩٧٨ ص
٣٩٧٩ ص
٣٩٨٠ ص
٣٩٨١ ص
٣٩٨٢ ص
٣٩٨٣ ص
٣٩٨٤ ص
٣٩٨٥ ص
٣٩٨٦ ص
٣٩٨٧ ص
٣٩٨٨ ص
٣٩٨٩ ص
٣٩٩٠ ص
٣٩٩١ ص
٣٩٩٢ ص
٣٩٩٣ ص
٣٩٩٤ ص
٣٩٩٥ ص
٣٩٩٦ ص
٣٩٩٧ ص
٣٩٩٨ ص
٣٩٩٩ ص
٤٠٠٠ ص
٤٠٠١ ص
٤٠٠٢ ص
٤٠٠٣ ص
٤٠٠٤ ص
٤٠٠٥ ص
٤٠٠٦ ص
٤٠٠٧ ص
٤٠٠٨ ص
٤٠٠٩ ص
٤٠١٠ ص
٤٠١١ ص
٤٠١٢ ص
٤٠١٣ ص
٤٠١٤ ص
٤٠١٥ ص
٤٠١٦ ص
٤٠١٧ ص
٤٠١٨ ص
٤٠١٩ ص
٤٠٢٠ ص
٤٠٢١ ص
٤٠٢٢ ص
٤٠٢٣ ص
٤٠٢٤ ص
٤٠٢٥ ص
٤٠٢٦ ص
٤٠٢٧ ص
٤٠٢٨ ص
٤٠٢٩ ص
٤٠٣٠ ص
٤٠٣١ ص
٤٠٣٢ ص
٤٠٣٣ ص
٤٠٣٤ ص
٤٠٣٥ ص
٤٠٣٦ ص
٤٠٣٧ ص
٤٠٣٨ ص
٤٠٣٩ ص
٤٠٤٠ ص
٤٠٤١ ص
٤٠٤٢ ص
٤٠٤٣ ص
٤٠٤٤ ص
٤٠٤٥ ص
٤٠٤٦ ص
٤٠٤٧ ص
٤٠٤٨ ص
٤٠٤٩ ص
٤٠٥٠ ص
٤٠٥١ ص
٤٠٥٢ ص
٤٠٥٣ ص
٤٠٥٤ ص
٤٠٥٥ ص
٤٠٥٦ ص
٤٠٥٧ ص
٤٠٥٨ ص
٤٠٥٩ ص
٤٠٦٠ ص
٤٠٦١ ص
٤٠٦٢ ص
٤٠٦٣ ص
٤٠٦٤ ص
٤٠٦٥ ص
٤٠٦٦ ص
٤٠٦٧ ص
٤٠٦٨ ص
٤٠٦٩ ص
٤٠٧٠ ص
٤٠٧١ ص
٤٠٧٢ ص
٤٠٧٣ ص
٤٠٧٤ ص
٤٠٧٥ ص
٤٠٧٦ ص
٤٠٧٧ ص
٤٠٧٨ ص
٤٠٧٩ ص
٤٠٨٠ ص
٤٠٨١ ص
٤٠٨٢ ص
٤٠٨٣ ص
٤٠٨٤ ص
٤٠٨٥ ص
٤٠٨٦ ص
٤٠٨٧ ص
٤٠٨٨ ص
٤٠٨٩ ص
٤٠٩٠ ص
٤٠٩١ ص
٤٠٩٢ ص
٤٠٩٣ ص
٤٠٩٤ ص
٤٠٩٥ ص
٤٠٩٦ ص
٤٠٩٧ ص
٤٠٩٨ ص
٤٠٩٩ ص
٤١٠٠ ص
٤١٠١ ص
٤١٠٢ ص
٤١٠٣ ص
٤١٠٤ ص
٤١٠٥ ص
٤١٠٦ ص
٤١٠٧ ص
٤١٠٨ ص
٤١٠٩ ص
٤١١٠ ص
٤١١١ ص
٤١١٢ ص
٤١١٣ ص
٤١١٤ ص
٤١١٥ ص
٤١١٦ ص
٤١١٧ ص
٤١١٨ ص
٤١١٩ ص
٤١٢٠ ص
٤١٢١ ص
٤١٢٢ ص
٤١٢٣ ص
٤١٢٤ ص
٤١٢٥ ص
٤١٢٦ ص
٤١٢٧ ص
٤١٢٨ ص
٤١٢٩ ص
٤١٣٠ ص
٤١٣١ ص
٤١٣٢ ص
٤١٣٣ ص
٤١٣٤ ص
٤١٣٥ ص
٤١٣٦ ص
٤١٣٧ ص
٤١٣٨ ص
٤١٣٩ ص
٤١٤٠ ص
٤١٤١ ص
٤١٤٢ ص
٤١٤٣ ص
٤١٤٤ ص
٤١٤٥ ص
٤١٤٦ ص
٤١٤٧ ص
٤١٤٨ ص
٤١٤٩ ص
٤١٥٠ ص
٤١٥١ ص
٤١٥٢ ص
٤١٥٣ ص
٤١٥٤ ص
٤١٥٥ ص
٤١٥٦ ص
٤١٥٧ ص
٤١٥٨ ص
٤١٥٩ ص
٤١٦٠ ص
٤١٦١ ص
٤١٦٢ ص
٤١٦٣ ص
٤١٦٤ ص
٤١٦٥ ص
٤١٦٦ ص
٤١٦٧ ص
٤١٦٨ ص
٤١٦٩ ص
٤١٧٠ ص
٤١٧١ ص
٤١٧٢ ص
٤١٧٣ ص
٤١٧٤ ص
٤١٧٥ ص
٤١٧٦ ص
٤١٧٧ ص
٤١٧٨ ص
٤١٧٩ ص
٤١٨٠ ص
٤١٨١ ص
٤١٨٢ ص
٤١٨٣ ص
٤١٨٤ ص
٤١٨٥ ص
٤١٨٦ ص
٤١٨٧ ص
٤١٨٨ ص
٤١٨٩ ص
٤١٩٠ ص
٤١٩١ ص
٤١٩٢ ص
٤١٩٣ ص
٤١٩٤ ص
٤١٩٥ ص
٤١٩٦ ص
٤١٩٧ ص
٤١٩٨ ص
٤١٩٩ ص
٤٢٠٠ ص
٤٢٠١ ص
٤٢٠٢ ص
٤٢٠٣ ص
٤٢٠٤ ص
٤٢٠٥ ص
٤٢٠٦ ص
٤٢٠٧ ص
٤٢٠٨ ص
٤٢٠٩ ص
٤٢١٠ ص
٤٢١١ ص
٤٢١٢ ص
٤٢١٣ ص
٤٢١٤ ص
٤٢١٥ ص
٤٢١٦ ص
٤٢١٧ ص
٤٢١٨ ص
٤٢١٩ ص
٤٢٢٠ ص
٤٢٢١ ص
٤٢٢٢ ص
٤٢٢٣ ص
٤٢٢٤ ص
٤٢٢٥ ص
٤٢٢٦ ص
٤٢٢٧ ص
٤٢٢٨ ص
٤٢٢٩ ص
٤٢٣٠ ص
٤٢٣١ ص
٤٢٣٢ ص
٤٢٣٣ ص
٤٢٣٤ ص
٤٢٣٥ ص
٤٢٣٦ ص
٤٢٣٧ ص
٤٢٣٨ ص
٤٢٣٩ ص
٤٢٤٠ ص
٤٢٤١ ص
٤٢٤٢ ص
٤٢٤٣ ص
٤٢٤٤ ص
٤٢٤٥ ص
٤٢٤٦ ص
٤٢٤٧ ص
٤٢٤٨ ص
٤٢٤٩ ص
٤٢٥٠ ص
٤٢٥١ ص
٤٢٥٢ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٨٤٩

الرا
جلد: ١٠
     
شماره مقاله:٣٨٤٩


اِلُرا٢، شهري‌ در شهرستان‌ اورنگ‌ آباد در استان‌ مهاراشترا در مركز هند. الرا را برخى‌ وِرولا يا اِلورا و اِلاپورا به‌ معنى‌ شهر هِل‌ْ ناميده‌، و برخى‌ ديگر آن‌ را با نام‌ تاميلى‌ اِلو - اورو، به‌ معنى‌ شهر قانون‌ (قانون‌آباد)، معادل‌ دانسته‌اند V/٢٦٩) .(ERE, مردم‌ هند اين‌ شهر را يِرولا و بالُرا و وارولا هم‌ مى‌نامند ( آسياتيكا، .(III/١٠٤٤ دي‌ نام‌ الرا را به‌ ٩ شكل‌ مختلف‌ آورده‌ است‌ (نك: ص‌ .(٢٣٢
الرا در ٢٠ و٢ عرض‌ شمالى‌ و ٧٥ و ١١ طول‌ شرقى‌ قرار دارد ( آسياتيكا، همانجا). اين‌ شهر در دشتى‌ وسيع‌ و مرتفع‌ از فلات‌ دكن‌، بين‌ حوزه‌هاي‌ دو رود گُداوَري‌ و كريشنا، جايى‌ كه‌ خلد آباد در كنارة شيب‌ جنوبى‌ آن‌، اورنگ‌ آباد در انتها و دولت‌آباد در ميان‌ آن‌ دو قرار دارند، واقع‌ است‌ (شروانى‌، .(٦-٧ الرا كه‌ بين‌ دو منطقة اقليمى‌ مرطوب‌ و خشك‌ واقع‌ شده‌ است‌، در زمستان‌ هوايى‌ ملايم‌ و خشك‌ و در تابستان‌ هوايى‌ گرم‌ دارد ( كلير...، .(IX/١٠٤
حكومت‌ منطقة اورنگ‌ آباد كه‌ الرا در آن‌ واقع‌ شده‌ است‌، از سدة ٥م‌ در دست‌ خاندان‌ راشتركوتس‌٣ بود. كريشنا يكى‌ از سلاطين‌ اين‌ خانواده‌ در سدة ٨م‌ معبد كيلاسه‌ را در الرا بنا كرد .(٢٨١ٹ¤گ¢ُّ (مج به‌گفته‌اي‌، اِدو - راجة اِليچپور - اين‌ معبد را ساخت‌ و همو الرا را در نزديكى‌ چشمة آبى‌ شفابخش‌ بنا نمود ( آسياتيكا، .(III/١٠٤٤-١٠٤٥
الرا در نزديكى‌ دولت‌آباد (دِواگيري‌ قديم‌) قرار دارد كه‌ اواخر سدة ٧ق‌/١٣م‌ توسط سلطان‌ مسلمان‌ علاءالدين‌ خلجى‌ تسخير شد و در قبال‌ پرداخت‌ خراج‌ واگذار گرديد (داف‌، ٢٠٨ ؛ II/١٧٩-١٨٠ , ٢ EI).
محمد تغلق‌ از سلاطين‌ دهلى‌ در ٧٢٧ق‌/١٣٢٧م‌ دولت‌آباد را پايتخت‌ دوم‌ هند قرار داد (شروانى‌، .(١٣ پس‌از آن‌، با تشكيل‌ حكومت‌ بهمنى‌ در ٧٤٨ق‌/١٣٤٧م‌، اين‌ منطقه‌ به‌ مدت‌ دو سده‌ تحت‌ حكومت‌ خاندان‌ مسلمان‌ بهمنى‌ قرار گرفت‌ (حكمت‌، ٥٤؛ زامباور، ٤٣٧؛ داف‌، ٢٢٢ )، تا آنكه‌ سرزمين‌ بهمنى‌ تقسيم‌ شد و اين‌ منطقه‌ در ٩٠٥ق‌/١٥٠٠م‌ جزو سرزمين‌ نظام‌ شاهى‌ به‌ شمار آمد و در ١٠٠٩ق‌/١٦٠٠م‌ پايتخت‌ آنجا شد II/١٨٠) , ٢ EI).
در هجوم‌ نيروهاي‌ مغول‌ براي‌ تصرف‌ دولت‌ آباد، ملك‌ عنبر وزير حكومت‌ نظام‌ شاهى‌ و ساير مخالفان‌ در الرا به‌ جمع‌آوري‌ نيرو پرداختند، اما از سپاهيان‌ مغول‌ شكست‌ خوردند و سرزمين‌ نظام‌ شاهى‌ پس‌ از مرگ‌ ملك‌ عنبر به‌ تصرف‌ شاهان‌ مغولى‌ هند درآمد (كنبو، ١/٤٩٤؛ I/٧٦٨ , ٢ EI). اين‌ شهر در حكومت‌ نظام‌شاهى‌ جزو ايالت‌ حيدرآباد شد ، ERE) همانجا). الرا در منطقه‌اي‌ حاصل‌خيز قرار دارد. ميزان‌ باران‌ سالانه‌ در شرق‌ آن‌ از ٧٥٠ تا ٣٠٠ ،١ميلى‌متر و در غرب‌ آن‌ از ٢٥٠ تا ٧٥٠ ميلى‌متر متغير است‌. كشت‌ غلات‌ و پنبه‌ و ارزن‌ در اين‌ شهر رواج‌ دارد ( آمريكانا، ؛ X/٢٥٧ كلير، همانجا).
الرا با داشتن‌ معابد قديمى‌ مربوط به‌ ٣ گروه‌ بودايى‌، هندو و جينى‌، بسيار با اهميت‌ است‌ (فرگوسن‌ ، ؛ I/٢٠١-٢٠٤ VII/٢١٥ .(ERE, اين‌ معابد روبه‌روي‌ روضه‌ (خلدآباد) قرار دارند (همان‌، كه‌ به‌ سبب‌ دربرداشتن‌ آثار اسلامى‌ همچون‌ مزار ملك‌ عنبر، نظام‌الملك‌ آصف‌ جاه‌، اورنگ‌ زيب‌، شيخ‌ زين‌الحق‌ و فرزندش‌ اعظم‌ شاه‌ معروف‌ است‌ (ركلو، ٤٩٢ ؛ V/٤٧ , ٢ EI). به‌ طور كلى‌ در الرا، ا¸زادي‌ و همزيستى‌ مذاهب‌ مختلف‌ حاكم‌ است‌ («ميراث‌...٤» ، .(II/٤٩٢ معبد كيلاسه‌ در الرا، بزرگ‌ترين‌ و زيباترين‌ معبد سنگى‌ هند است‌ كه‌ پيروان‌ آيين‌ برهمايى‌ با بنا كردن‌ آن‌ خود را از تأثير معماري‌ بودايى‌ رها كردند ( آسياتيكا، .(III/١٠٤٤ معبد آهليابابايى‌٥ در الرا ازجمله‌ آثار سبك‌ معماري‌ اسلامى‌ و هندو به‌ شمار مى‌رود (تاراچند، ٣١٥). مسعودي‌ در مروج‌ الذهب‌ از معبد بزرگ‌ هندوان‌ در الادري‌ نام‌ برده‌ است‌ (ص‌ ٩٥) كه‌ احتمال‌ داده‌اند همان‌ الرا باشد (نك: باربيه‌ دومنار، .(٩٥
مآخذ: تاراچند، تأثير اسلام‌ در فرهنگ‌ هند، ترجمة على‌ پيرنيا و عزالدين‌ عثمانى‌، تهران‌، ١٣٧٤ش‌؛ حكمت‌، على‌اصغر، سرزمين‌ هند، تهران‌، ١٣٣٧ش‌؛ زامباور، نسب‌نامة خلفا و شهرياران‌، ترجمة محمدجواد مشكور، تهران‌، ١٣٥٦ش‌؛ كنبو، محمد صالح‌، شاه‌ جهان‌ نامه‌، به‌ كوشش‌ غلام‌ يزدانى‌ و وحيد قريشى‌، لاهور، ١٩٦٧م‌؛ مسعودي‌، على‌، مروج‌ الذهب‌، به‌ كوشش‌ باربيه‌ دومنار و پاوه‌ دكورتى‌، پاريس‌، ١٩١٤م‌؛ نيز:
Americana; Asiatica; Barbier de Meynard, and Pavet de Courteille, note on Moruj ... (vide: PB, Mas q = d / ); Collier's Encyclopedia, London, ١٩٨٦; The Cultural Heritage of India, Calcutta, ١٩٦٩; Dey, N.L., The Geographical Dictionary of Ancient and Mediaeval India, New Delhi, ١٩٨٤; Duff, C.M., The Chronology of Indian History, Delhi, ١٩٧٢; EI ٢ ; ERE; Fergusson, J., History of Indian and Eastern Architecture, London, ١٩١٠; Majumdar, R.C., Ancient India, Delhi, ١٩٦٠; Reclus, E., Nouvelle g E ographie universelle, Paris, ١٨٨٥; Sherwani, H.K., The Bahmanis of the Deccan, New Delhi, ١٩٨٥.
پرويز امين‌