راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٩٩ - تحقیر دیگران

همراهِی اعمال مباح با اخلاص

کارهاِی مباحِی هستند که با اخلاص منافاتِی ندارند؛ مثلاً مِی‌خواهِی به عمره، کربلا ِیا نجف مشرف شوِی، با خود مِی‌گوِیِی که سوغاتِی هم از آن‌جا تهِیه مِی‌کنم. آِیا اِین نِیت با اخلاص منافات دارد؟ شما در کنار قصد قربتِی که دارِید به چِیزهاِی حلالِی هم توجه مِی‌کنِید. علما گفته‌اند: «چِیزهاِی مباح ِیا مستحبِی مثل خرِید سوغات براِی ارحام، منافاتِی با اخلاص ندارد. حتِی در کنار حج واجب، اگر تجارتِی هم داشته باشد که درآمدِی براِی خانواده حاصل شود، هِیچ اشکالِی ندارد»؛ بنابراِین اخلاص مِی‌تواند با مباحات و مستحبات، ممزوج شود. اگر در کنار عمل خالصانه، تفرِیح هم کند، اشکالِی ندارد.

تحقِیر دِیگران

اگر براِی خدا درس خواندِی و ملا شدِی، هرچه آموخته‌اِی لطف خداست، نباِید براِی داشتن آن دِیگران را تضعِیف و تحقِیر کنِی؛ ِیکِی از نشانه‌هاِی اخلاص همِین است. برخِی در مباحثات ِیا مناظراتشان وقتِی داغ مِی‌کنند، دِیگران را تحقِیر کرده و حتِی اهانت مِی‌کنند. باِید به اِین مطلب، توجه جدِی نمود. مدِیران، بزرگان و هرکسِی در هر مقامِی که هست باِید توجه داشته باشد در کنار عملِی که انجام مِی‌دهد، خلاف شرعِی نباشد. مباحثه کردن مستحب است و واجب نِیست اما تحقِیر و اهانت به دِیگران حرام است. مناظره بر شما واجب نِیست اما اهانت به مسلمان، هرچند که عادل نباشد، گناه بزرگِی است.