راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٤٥ - تفاوت ریا و سُمعه

آلودن عمل

«قال أبو عبد الله ٧ : كل رياء شرك، إنّه من عمل للناس كان ثوابه على الناس ومن عمل لله كان ثوابه على الله».١

امام صادق ٧ فرمود: رِیا شرک است. کسِی که عملِی را براِی مردم مرتکب مِی‌شود ثوابش را هم از مردم بگِیرد اما اگر عمل، خالص براِی خدا باشد ثوابش را هم خداوند مِی‌دهد.

تفاوت رِیا و سُمعه

رِیا از ماده «رؤِیت» و سُمعه از ماده «سمع» است. اعمالِی که انسان در انظار مرتکب مِی‌شود تا مردم ببِینند و او را تحسِین کنند، رِیا است و صداهاِیِی مانند ذکر گفتن که انسان از روِی رِیا اِیجاد مِی‌کند تا دِیگران بشنوند و او را تحسِین کنند، سمعه نامِیده مِی‌شود؛ بنابراِین سُمعه هم همان رِیا است اما اِین رِیا گاهِی براِی خِیره کردن چشم بِیننده در انظار شکل مِی‌گِیرد و گاهِی براِی جذب گوش شنونده است.

تفاوت دِیگرِی که براِی رِیا و سمعه بِیان شده اِین است که رِیا،‌ انجام

١ . الكافي، ج٢، ص٢٩٣، ح٣.