راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٦٨ - اعتراف به اشتباه

زمانِی که مِی‌خواهِید وارد مجلسِی ‌شوِید و افرادِی هم‌زمان با شما قصد ورود به مجلس را دارند، تواضع نموده و دِیگران را بر خود مقدم کنِید. وقتِی وارد مجالس مِی‌شوِید، هرجا که خالِی بود بنشِینِید؛ لازم نِیست که به صدر مجلس بروِید.

خداوند حضرت آِیت‌الله بهجت را رحمت کند ، من مکرر دِیدم وقتِی وارد مجلس مِی‌شد، هرجا که جا بود مِی‌نشست. اِین شخصِیت بزرگوار و عالم وارسته چنِین روحِیه‌اِی داشت اما دِیده‌ام که خِیلِی‌ها وارد مجلس مِی‌شوند، صلوات براِیشان مِی‌فرستند و بالاِی مجلس مِی‌نشِینند. مکرر دِیدم که مرحوم آِیت‌الله بهجت وقتِی وارد مجلس مِی‌شد سرِیع گوشه‌اِی مِی‌نشست که کسِی متوجه نشود. برخِی که او را مِی‌شناختند احترام مِی‌کردند و جاِی بهترِی مِی‌بردند تا بتواند تکِیه بدهد؛ او گاهِی قبول نمِی‌کرد و همان‌جا مِی‌نشست.

اِین ِیکِی از مصادِیق است که امکان دارد در قلب انسان باشد اما باِید با آن مبارزه کرد. کبر مِی‌گوِید: «برو بالاِی مجلس بنشِین. بالاترِین و بهترِین جاِی مجلس مال تو است» اِین‌ها در قلب انسان ممکن است وجود داشته باشد ولِی باِید با آن مبارزه کرد. اِین هواِی نفس است که باِید با آن مبارزه کرد. مبارزه‌اش همِین است که شما وقتِی در مجلسِی وارد شدِید، بروِید و گوشه‌اِی بنشِینِید. هرجا که جا بود بنشِینِید، دنبال اِین‌که بالاِی مجلس بروِید نباشِید.

باِید با کبر مبارزه کنِیم، اگر مبارزه کردِیم، تهذِیب نفس براِی ما به وجود مِی‌آِید. امام صادق ٧ فرمود: «إِنَّ مِنَ التَّوَاضُعِ أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ