راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٤٢ - حقارت شخصیتی

علاج علمِی

التفات ما به جنبه علمِی مربوط به دو جهت است: ١ـ توجه به خودمان ٢ـ توجه به خدا. خودمان را بشناسِیم و بعد خدا را بشناسِیم. عجب، ‌بِیمارِی کشنده‌اِی است که عامل پدِید آمدنش، جهل و نادانِی است پس براِی درمانش باِید به دنبال داروِی علم و معرفت باشِیم.

توجه به ضعف خود

انسان چقدر ضعِیف است! ضعف خود را به دست بِیاورِیم، مقدارِی فکر کنِیم که ضعف ما چقدر است. آِیا ما قوِی‌تر هستِیم ِیا ِیک حِیوان؟ مِی‌بِینِید که انسان‌ها از ابعاد مختلف در کمال ضعف هستند. با کسالت، بِیمارِی و گاهِی از فقر نابود مِی‌شوند. گاهِی مشکلاتِی پِیدا مِی‌شود و ابرقدرتِی مردم را نابود مِی‌کند. دولت‌هاِی مستکبر چقدر انسان‌ها را نابود کرده‌اند، اِین‌همه جنگ‌ها، خون‌رِیزِی‌ها، داعش‌ها و ... انسان‌ها را نابود مِی‌کند. اِین‌ها براِی چِیست؟ براِی اِین است که انسان موجودِی ضعِیف است؛ باِید توجه کند ‌که ضعِیف است. گاهِی حِیوان کوچکِی، بزرگ‌ترِین شخصِیت‌هاِی عالم را نابود مِی‌کند؛ کم‌تر از پشه و مانند پشه او را نابود مِی‌کند. امام باقر ٧ فرمود: «سُدَّ سَبِيلَ الْعُجْبِ بِمَعْرِفَةِ النَّفْس‌»؛١ راه خودپسندِی را با خودشناسِی ببند. خودشناسِی هم درمان عجب و کبر است و هم مانع و پِیشگِیرِی از وقوع در دام عجب و کبر است.

١ . تحف العقول، ص ٢٨٥.