راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٤٨ - نپذیرفتن مرجعیت از سوی شیخ انصاری رحمه الله

فرصتِی ندارد، به همِین دلِیل در زمان‌هاِی خاصِی اِین‌جا آمده و کس دِیگرِی هم نِیست. من کلاس عمومِی دارم که دِیگران هم مِی‌آِیند، شما در آن ساعت بِیاِیِید.

آن سِید، سِید علِی شوشترِی رحمه الله از علماِی بزرگ بود. اواِیل کسِی او را نمِی‌شناخت و بعد از شِیخ انصارِی رحمه الله ، وِی معروف شد؛ زِیرا شِیخ رحمه الله توصِیه کرد که به وِی رجوع شود و او مجتهد است؛ به همِین دلِیل مورد توجه مردم قرار گرفت.

مرجعِی از جهان تشِیع، مانند شِیخ انصارِی رحمه الله ، بر خودش لازم مِی‌داند که هفته‌اِی ِیک‌بار به منزل شاگردش که سِید پِیرمردِی است بِیاِید و شاگرد، او را نصِیحت کند. علم شِیخ انصارِی رحمه الله خِیلِی بالاتر از مرحوم شوشترِی است اما در نظر شِیخ رحمه الله ، سِید شوشترِی رحمه الله پِیرمردِی اخلاقِی است که مِی‌توان از او استفاده نمود؛ لذا خودش را مقِیّد مِی‌کند که به خانه شاگردش برود، دوزانو بنشِیند و از شاگردش استفاده کند. شِیخ انصارِی رحمه الله با آن مقام رفِیع هم نِیاز به توصِیه و نصِیحت دارد.

در اِین رفتار و اِین داستان جز خلوص چِیز دِیگرِی وجود ندارد. اِین بزرگواران خلوص نِیت داشتند و با اخلاص کار مِی‌کردند. اگر درس مِی‌خواندند، تدرِیس و مطالعه مِی‌کردند، با اخلاص بود. هر کارِی مِی‌کردند «خالصاً لوجه الکرِیم» بود.

نپذِیرفتن مرجعِیت از سوِی شِیخ انصارِی رحمه الله

زمانِی که مرجعِیت شِیعه با صاحب جواهر رحمه الله بود، شِیخ انصارِی رحمه الله