راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١١٣ - توجیه عمل زشت و طلبکاری

٢- طلبکارِی از خدا

«وَمِنْهَا أَنْ يُؤْمِنَ الْعَبْدُ بِرَبِّهِ فَيَمُنَّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلِلَّهِ عَلَيْهِ فِيهِ الْمَنُّ».

مشکل دوم انسان اِین است که نماز شب مِی‌خواند و فکر مِی‌کند که از خداوند طلبکار است. اعمال خِیرِی انجام مِی‌دهد و حالت طلبکارِی مِی‌گِیرد؛ هم از مردم طلبکار است و هم از خداوند. اگر ناراحتِی براِیش پِیش بِیاِید دادوبِیدادش بلند مِی‌شود و مِی‌گوِید: من که با خدا اِین‌گونه ارتباط داشتم، نصف شب از خواب بلند شدم و نماز شب خواندم چرا باِید براِی من چنِین اتفاق ناگوارِی بِیفتد؟

«أَنْ يُؤْمِنَ الْعَبْدُ» اِیمان دارد، کار خِیر انجام مِی‌دهد «فَيَمُنَّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ» اما مِی‌گوِید: «خداِیا من همان کسِی هستم که نماز شب خواندم، همان کسِی هستم که خمس دادم، همان کسِی که فلان کار خِیر را انجام دادم». «لِلَّهِ عَلَيْهِ فِيهِ الْمَنُّ» خدا منّت بر سر تو دارد که توفِیق پِیدا کردِی براِی زِیارت به حرم رفتِی. اگر براِی زِیارت امام حسِین ٧ رفتِی خدا بر سر تو منّت گذاشته، خدا به تو محبت کرده است. تمام کارهاِی خِیرِی که انجام مِی‌دهِید محبت خداوند است، تو منّتِی بر خداوند ندارِی.

خداوند تبارک و تعالِی در قرآن مِی‌فرماِید: (يمُنُّونَ عَلَيكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَي إِسْلَامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يمُنُّ عَلَيكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ)؛١ آن‌ها بر تو منّت مِی‌نهند که اسلام آورده‌اند؛ بگو: اسلام

١ . سوره حجرات، آِیه ١٧.