راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٠٠ - شکر زبانی

شکر عملِی

تشکر زبانِی به تنهاِیِی کافِی نِیست بلکه باِید در عمل هم شاکر پروردگار باشِیم. شکر زبانِی و «الحمد لله» که از زبان صادر شده باِید با عمل انسان هماهنگ باشد.

امام صادق ٧ فرمود: «شكر النعمة اجتناب المحارم»١ شکر نعمت آن است که از آنچه پروردگار حرام دانسته دورِی کنِی. خداوند، گوشت گوسفند را حلال دانسته اما گوشت خوک را حرام کرده است؛ پس، از آنچه حلال است استفاده نما و از حرام، دورِی کن.

تشکر از مخلوق

شکر زبانِی و عملِی از خداوند خِیلِی مهم است اما منافاتِی ندارد که از مخلوق هم تشکر کنِیم. مردم، وسِیله فِیض خداوند هستند. هرکسِی در اِین عالم، خدمتِی مِی‌کند باِید از او تشکر کرد.

«عمار الدهني قال: سمعت علي بن الحسين؟عهما؟ يقول: إن الله يحب كل قلب حزين ويحب كل عبد شكور، يقول الله تبارك وتعالى لعبد من عبيده يوم القيامة: أشكرت فلانا؟ فيقول: بل شكرتك يا رب، فيقول: لم تشكرني إذ لم تشكره، ثم قال: أشكر كم لله أشكر كم للناس».٢

١ . همان.

٢ . همان، ص٩٩.