راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٩٤ - نشانه اخلاص

معِیارِی براِی اخلاص

ِیکِی از معِیارهاِی سنجش اخلاص، حال عبادت در خلوت است. هنگام عبادت در خلوت، خِیلِی حال عبادت ندارد اما وقتِی مِیان مردم مِی‌رود، اشکش جارِی مِی‌شود. آِیا حالِی که در مِیان جمع و مردم دارِی در اتاق خلوت و تنهاِیِی هم براِیت پِیدا مِی‌شود؟ اگر دِیدِی در خلوت حال خوشِی ندارِی ولِی در مِیان مردم حال خِیلِی خوبِی دارِی و همه، التماس دعا مِی‌گوِیند، بدان که در اِین حال، اخلاص نِیست. اخلاص واقعِی آن است که حال خوب عبادت در خلوت بهتر از جَلوت باشد.

نشانه اخلاص

تشخِیص داشتن اخلاص، مقدارِی مشکل است اما پِیامبر صلي الله عليه و آله و سلّم ، ائمه : و علماِی اسلام، نشانه‌هاِیِی را براِی تشخِیص بِیان کرده‌اند.

البته باِید توجه داشت که اخلاص، مراتبِی دارد. گاهِی مرتبه‌اِی از اخلاص را دارِید و مرتبه دِیگر را ندارِید. گاهِی براِی شما اخلاصِی است و فکر مِی‌کنِید که درجه‌ِیک هستِید، تاحدودِی اخلاص دارِید اما اِین اخلاص براِی مقربِین، درجه پاِیِینِی است. براِی انسان‌هاِی معمولِی اِین مقدار از اخلاص خوب است اما براِی ائمه ٧ ، اولِیاء‌الله و بزرگان، اِین درجه از اخلاص کم است و کفاِیت نمِی‌کند.

اخلاص، مراتب تشکِیکِی دارد؛ به اِین معنا که همانند نور مراتب و درجاتِی دارد که همگِی در اصل نور بودن، مشترک هستند؛ ‌بنابراِین هر کس درجه‌اِی از اخلاص را دارد و باِید تلاش کرد که بالاترِین درجه را