راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٨٢ - راز آرامش

موسِیقِی، غنا، زن، فلان مقام و ... است. صداِیِی که انسان شنِیده، نمِی‌گذارد دعا به قلب انسان برسد؛ زبان، دعا مِی‌خواند اما قلب، مشغول به مادِیات است.

امِیرالمؤمنِین ٧ به انسان‌ها هشدار مِی‌دهد: مظاهر مادِی، دنِیاِیِی و شهوانِی که مِی‌بِینِید ِیا مِی‌شنوِید اگر در قلبتان رسوخ کند، نمِی‌گذارد به ِیاد خدا باشِید و ذکر خدا فاِیده‌اِی ندارد.

راز آرامش

«ولم يحزن صدره بما أعطِی غيره»: وقتِی توجه انسان به خدا باشد، دِیگر محزون و غمناک نِیست؛ زِیرا مِی‌داند که خدا را دارد؛ پس بر او توکل مِی‌کند. توکل بر خدا باعث مِی‌شود که انسان همِیشه خوشحال، راحت، آرام و با قلبِی مطمئن زندگِی کند؛ اما اگر قلب انسان از خدا خالِی شود، همِیشه به دنبال اِین‌و‌آن است که فلانِی کمک کند، فلانِی به دادم برسد؛ پس همِیشه محزون است. توکل بر خداوند، حزن و اندوه ندارد؛ انسان غصه نمِی‌خورد و مِی‌گوِید: من با خدا هستم؛ پس خداوند هرچه صلاح بداند براِیم فراهم مِی‌کند.

بر اساس آِیات قرآن کرِیم، راز آرامش انسان در دنِیا و آخرت، تبعِیت از هداِیت الهِی است (فَمَنْ تَبِعَ هُدَاي فَلَا خَوْفٌ عَلَيهِمْ وَلَا هُمْ يحْزَنُونَ)،٨١ اگر خالصانه همه زندگِی در مسِیر الهِی قرار گِیرد علاوه بر

١ . سوره بقره، آِیه ٣٨. کسانِی که از هداِیت من پيروِی کنند، نه ترسِی براِی آن‌هاست و نه غمگين مِی‌شوند.