راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٨٠ - تأثیر چشم در مشغولیت قلب

«طوبى لمن أخلص لله العبادة والدعاء»: خوشا به حال کسانِی که اخلاص دارند و با اخلاص عبادت نموده و دعا مِی‌کنند.

تأثِیر چشم در مشغولِیت قلب

«ولم يشغل قلبه بما ترى عيناه»: چشم انسان در طول روز چِیزهاِی بسِیارِی مانند خودروِی خوب، مال زِیاد، شهوات و ... مِی‌بِیند،‌ اِین‌ها در قلب انسان اثر مِی‌گذارد؛ چرا من اِین خودرو را نداشته باشم؟ چرا اِین زن را نداشته باشم؟ چرا اِین شهوت‌رانِی را من نداشته باشم؟

انسان‌هاِی بااخلاص، قلبشان به چنِین چِیزهاِیِی مشغول نمِی‌شود؛ قلبشان همِیشه متوجه خداست و اگر مظاهر دنِیوِی را هم مِی‌بِینند، توجه جدِی نمِی‌کنند و رد مِی‌شوند. اشغال قلب براِی کسانِی است که اخلاص ندارند اما کسانِی که اخلاص دارند، خداوند قلب آنان را اشغال مِی‌کند و همِیشه در فکر خداوند هستند و به آرامش مِی‌رسند. امِیرالمؤمنِین ٧ فرمود: «من غضّ طرفه أراح قلبه»١ هر کس نگاهش را بر گناهان ببندد به آرامش قلبِی و روحِی مِی‌رسد.

همچنِین حضرت ٧ فرمود: «من غضّ طرفه قلّ أسفه وأمن تلفه»٢ کسِی که به هر چِیزِی نگاه نمِی‌کند و نگاه خود را کنترل کند، بر امور ناچِیز و بِی‌ارزش تأسف نخواهد خورد و از نابودِی هم در امان خواهد بود؛ ‌زِیرا برخِی نگاه‌ها انسان را به نابودِی جان ِیا نابودِی معنوِی خواهد کشاند.

١ . غرر الحكم و درر الكلم، ج١، ص٦٦٣.

٢ . همان.