راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٨٩ - اخلاص سید حامدحسین هندی

دو تفاوت بسِیارِی با ِیکدِیگر دارد. زمانِی براِی شهرت، انفاق مِی‌کند، زمانِی براِی «خَشْيَةُ اللَّهِ» انفاق مِی‌کند.

امام صادق ٧ فرمود که خداوند عمل زِیاد را از شما نمِی‌خواهد بلکه عملِی را مِی‌خواهد که همراه با نِیت خالص و «خَشْيَةُ اللَّهِ» باشد.

معناِی عمل خالص

«وَالْعَمَلُ الْخَالِصُ الَّذِي لَا تُرِيدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالنِّيَّةُ أَفْضَلُ مِنَ الْعَمَلِ أَلَا وَإِنَّ النِّيَّةَ هِيَ الْعَمَلُ ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ عَزَّ وَجَلَّ قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى‌ شاكِلَتِهِ يَعْنِي عَلَى نِيَّتِهِ».

امام صادق ٧ چقدر زِیبا بِیان مِی‌کند که عمل خالص چِیست؛ عملِی که توقع نداشته باشِید هِیچ‌ کس از شما تعرِیف کند و فقط براِی خدا باشد.

اخلاص سِید حامدحسِین هندِی

مرحوم سِید حامدحسِین که صاحب «عبقات الانوار» است متوجه شد کتابِی در خانه عالمِی سنِی در مدِینه وجود دارد که اگر آن کتاب را به دست بِیاورِیم، مِی‌توانِیم حقاِیقِی را بِیان کنِیم تا اهل تسنن نِیز متماِیل به تشِیع شوند. تصمِیم گرفت کتاب را به دست بِیاورد؛ لذا با مرِیدانش از هند به مکه رفت و اعمال حج را بجا آورد. مرِیدانش به هند برگشتند اما مِیرحامدحسِین ماند.

وِی به مدِینه رفت، آن عالم سنِی را پِیدا کرد و به او ابراز ارادت کرد. خود را مرِید او معرفِی کرد، هرروز در نماز جماعت او حاضر مِی‌شد و دست او را مِی‌بوسد. آن‌قدر خود را کوچک نشان داد که نوکر او شد و