راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٢٧ - هدف عبادت

«اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ» ِیعنِی خِیلِی به زمِین و مظاهر دنِیاِیِی چسبِیده‌اِید. وقتِی گفته مِی‌شود به جهاد بروِید، براِیتان سخت است. «أَرَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْآخِرَةِ» به زندگِی دنِیا اکتفا کرده‌ و آخرت را رها کرده‌اِید. مشکل اِین است،‌ چِیزِی که نمِی‌گذارد مقامتان بالا برود اِین است. بودن زن، فرزند و مال دنِیا مشکل نِیست بلکه وابستگِی بِیش‌ازحد به آن‌ها مشکل است.

کسِی که به ِیقِین مِی‌رسد، توجه‌اش به مظاهر دنِیا، نگاه عبورِی است؛ مثل کسِی که به شِیشه عِینک نگاه مِی‌کند اما سبزه، آب، مردم و ... را مِی‌بِیند. اِین دنِیا هم ارزشمند است اما در صورتِی که براِی رسِیدن به آخرت باشد. انسان ممکن است چند سالِی در دنِیا بماند اما از اِین‌جا عبور مِی‌کند؛ معاد و آخرت، جاِی اصلِی ماست. کسِی که شِیشه عِینک را تمِیز مِی‌کند براِی اِین است که بهتر ببِیند، ‌نگاه به شِیشه عِینک، نگاه آلِی است. از مسِیر دنِیا باِید به خدا رسِید. اگر به زن و فرزند، علاقه‌مند هستِید براِی خدا باشد؛ هر لذتِی که از دنِیا مِی‌برِید، مسِیر را الهِی قرار دهِید.

من که در مظاهر دنِیا غرق هستم، چه کنم که ِیقِین و توکلم به خدا زِیاد شود؟ باِید از خود خداوند کمک بگِیرم؛ خداوند مِی‌فرماِید (وَاعْبُدْ)؛١ عبادت کن؛ از نماز، خمس، زکات و ...، کمک بگِیر. واجبات زِیاد است اما خداوند بر برخِی از واجبات بِیشتر تأکِید

١ . سوره حجر، آِیه٩٩.