راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٨٨ - بهترین عمل

خَشْيَةُ اللَّهِ وَالنِّيَّةُ الصَّادِقَةُ وَالْحَسَنَةُ. ثُمَّ قَالَ: الْإِبْقَاءُ عَلَى الْعَمَلِ حَتَّى يَخْلُصَ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَالْعَمَلُ الْخَالِصُ الَّذِي لَا تُرِيدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَ النِّيَّةُ أَفْضَلُ مِنَ الْعَمَلِ أَلَا وَإِنَّ النِّيَّةَ هِيَ الْعَمَلُ. ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ عَزَّ وَجَلَّ قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى‌ شاكِلَتِهِ يَعْنِي عَلَى نِيَّتِهِ».١

امام صادق ٧ درباره کلام خداوند که مِی‌فرماِید: «تا شما را بِیازماِید که کدامتان بهترِین عمل را دارِید» فرمود: منظور، عمل زِیاد نِیست بلکه درست‌ترِین عمل شماست. همانا درستِی، خداترسِی، نِیت صادقانه و نِیکوِیِی است. سپس فرمود: باقِی ماندن بر عمل تا اِین‌که خالص شود، مهم‌تر از ارتکاب عمل است. عمل خالص آن است که نمِی‌خواهِی براِی ارتکابش جز خداوند کسِی تو را بستاِید. جاِیگاه نِیّت بالاتر از عمل است. بدان که نِیّت، همان عمل است. سپس حضرت ٧ اِین کلام خداوند را تلاوت نمود: «هر کس طبق روش (و خلق‌وخوِی) خود عمل مِی‌کند» ِیعنِی بر اساس نِیت.

اگر از شما بپرسند «أَحْسَنُ عَمَلاً» چِیست؟ نگوِیِید ِیعنِی کسِی که زِیاد نماز مِی‌خواند. خِیر! معناِی أَحْسَنُ عَمَلًا، أَكْثَرَ عَمَلاً نِیست؛ اشتباه نکنِید. امام صادق ٧ فرمود: زِیاد عمل کردن معِیار نِیست «لَكِنْ أَصْوَبَكُمْ عَمَلاً». معِیار، اعمالِی است که خوب و درست انجام مِی‌دهِید.

«وَإِنَّمَا الْإِصَابَةُ خَشْيَةُ اللَّهِ وَالنِّيَّةُ الصَّادِقَةُ وَالْحَسَنَةُ» گاهِی انسان با غرور انفاق مِی‌کند و گاه از ترس خداوند انفاقِی را انجام مِی‌دهد؛ اِین

١ . الكافي، ج٢، ص١٦، ح٤.