راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٩٧ - صبر شیعیان

باشد و به ِیقِین کامل برسد، صبر براِیش آسان مِی‌شود. مِی‌داند که ِیا پِیروز مِی‌شود ِیا شهِید مِی‌شود؛ اگر پِیروز شود موفق شده است و اگر شهِید شود، بازهم موفق شده است.

حضرت موسِی ٧ در مقابل کارهاِی حضرت خضر ٧ تاب نِیاورد و ‌پرسِید: چرا اِین کار را کردِی؟ حضرت خضر ٧ ‌فرمود که صبر کن اما حضرت موسِی ٧ چون دلِیل آن را نمِی‌دانست تاب نِیاورد و پرسش ‌کرد.

اگر انسان بداند که کارهاِی ولِی‌فقِیه از روِی مصالح است، خِیالش راحت مِی‌شود؛ مانند کسِی که وکِیل انسان مِی‌شود و انسان چون به او اعتماد دارد که حتماً از منافعش دفاع مِی‌کند، شب را راحت مِی‌خوابد. کسانِی که به ولاِیت فقِیه اعتقاد دارند و مِی‌دانند که کارها را از روِی مصلحت انجام مِی‌دهد، مِی‌توانند صبر کنند.

شِیوه برخورد با مشکلات

امِیرالمؤمنِین علِی ٧ فرمود: «إحتمل ما يمرّ عليك فانّ الاحتمال ستر العيوب و إنّ العاقل نصفه إحتمال و نصفه تغافل».١

امام علِی ٧ توصِیه نمود: مشکلاتِی که در جامعه به وجود مِی‌آِید را تحمّل کن، وقتِی تحمل کنِی، عِیب‌ها پوشِیده مِی‌ماند و آبروِی افراد حفظ مِی‌شود. عاقل باِید در روابط اجتماعِی اِین‌گونه رفتار کند که نصفش احتمال و نصفش تغافل باشد. در روابط زناشوِیِی، کارِی و

١ . غرر الحكم و درر الكلم، ج١، ص١٣٩.