راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٥٤ - بزرگترین توهین

خداوند هم بنده‌اِی را مِی‌فرستد و دست او را مِی‌گِیرد؛ اگر اول از خداوند بخواهِیم و تلاش کنِیم، اشکالِی ندارد اما اگر به خداوند توجه نکنِیم و فقط از مردم بخواهِیم، بزرگ‌ترِین اهانت به پروردگار است.

خداوند تعالِی در حدِیثِی قدسِی فرموده است: «إِنِّي أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ فَمَنْ عَمِلَ عَمَلاً ثُمَّ أَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا مِنْهُ بَرِي‌ءٌ وَ هُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ فِيهِ دُونِي»؛١ به‌ِیقِین من بِی‌نِیازترِین شرِیکان از شرک هستم؛ پس اگر کسِی عملِی را مرتکب شود سپس دِیگرِی را شرِیک من در عمل قرار دهد من از آن دورِی مِی‌جوِیم و عمل براِی کسِی باشد که شرِیک من قرار داده است.

خداوند در اعمال ما نِیازِی به شرِیک ندارد. اگر کسِی در نِیّتِ اعمالش کنار خداوند دِیگرِی را نِیز شرِیک کند، خداوند آن عمل را نمِی‌خواهد و عمل را براِی همان غِیرخدا وامِی‌گذارد.

هر عملِی که خالص براِی خداوند باشد، عبادت است و عبادت به نص آِیات و رواِیات منحصر در خداوند است (أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِياهُ)٢ و اگر غِیرخدا منظور عبادت باشد دِیگر عبادت نِیست. باِید حقِیقت (إِياكَ نَعْبُدُ وَإِياكَ نَسْتَعِينُ) با قلب و جان انسان آمِیخته شود تا غِیر او شرِیک اعمال نشود. اگر اِین حقِیقت تبدِیل به اِیمان شود، انسان مِی‌تواند به قِیام و جهاد علِیه پلِیدِی‌ها بکوشد و پا در عرصه جهاد اصغر و جهاد اکبر بگذارد. دراِین‌صورت است که عبادات، اعمال،

١ . بحار الأنوار، ج٦٩، ص٣٠٤.

٢ . سوره ِیوسف، آِیه ٤٠.