راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢١٧ - استفاده از دنیا

نمِی‌توانم زندگِی کنم، او مِی‌خواهد فقِیرانه و زاهدانه زندگِی کند ولِی من زندگِی مرفهِی دارم؛ لذا نمِی‌توانم در قم، عالم موفقِی باشم درحالِی‌که زندگِیم در برابر زندگِی حاج‌شِیخ، مرفّه باشد.

در اصفهان اشکالِی نداشت که ِیک روحانِی زندگِی خوبِی داشته باشد؛ زِیرا وضع اکثر مردم خوب بود و مردم هم مِی‌دانستند که وضع مالِی پدران مرحوم مسجدشاهِی خوب بوده است.

رفتن به طرف تجملات، لوازم و آثارِی دارد. پولِی که به انسان مِی‌رسد هرچند مانند ارث، حلال باشد اما کسِی که در مقام رهبرِی گروهِی قرار مِی‌گِیرد مانند مرحوم حاج‌شِیخ که رئِیس حوزه علمِیه بود، باِید خِیلِی مراقب باشد. زندگِی اِین افراد در دِید مردم است که در چه خانه‌اِی زندگِی مِی‌کنند، چه خودروِیِی سوار مِی‌شوند، چه لباسِی مِی‌پوشند و اخلاق و رفتارشان چگونه است.

زهد شِیخ انصارِی رحمه الله

مرحوم صاحب جواهر قدّس سرّه ،‌ فرد ثروتمندِی بود، به مغازه‌داران سفارش کرد که هرچه شِیخ انصارِی رحمه الله خواست به او بدهِید و من پولش را به شما مِی‌دهم. وقتِی سر ماه براِی تسوِیه حساب با مغازه‌داران مِی‌رفت، مِی‌گفتند که شما بدهِی ندارِید؛ زِیرا شِیخ انصارِی چِیزهاِیِی که مِی‌خرد آن‌قدر کم است که قابل ذکر نِیست.

اِین تقوا و زهد شِیخ انصارِی رحمه الله است که او را به اِین مقامات رساند. مرحوم شِیخ انصارِی هم علمِیت فوق‌العاده و هم زهد فوق‌العاده‌اِی داشت.