راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٣٨ - دوری از بهشت و اهلبیت

وجودش کبر باشد، هرچند اظهار نکند، حاضر نِیست تعلِیم داشته باشد و به حرف معلم گوش بدهد؛ چون خود را بالا مِی‌بِیند. دِیگرانِی که مِی‌خواهند او را نصِیحت کنند، کوچک دانسته و درک خود را بهتر از آن‌ها مِی‌داند؛ لذا آدمِی که در وجودش کبر باشد، چِیزِی ِیاد نمِی‌گِیرد. حاضر نِیست کتاب کسِی را مطالعه کند و مِی‌گوِید: «من چرا وقت خودم را صرف مطالعه اِین مطالب کنم! من از اِین نوِیسنده بالاتر هستم»؛ لذا ترقِّی علمِی و معنوِی نمِی‌کند. کسِی که تواضع دارد ترقِّی علمِی و معنوِی هم دارد؛ زِیرا نزد بزرگان مِی‌رود، زانو مِی‌زند و علم را مِی‌آموزد.

گاهِی در ابتداِی تحصِیل، فکر مِی‌کنِیم که قلبمان صاف است و مشکل ندارِیم، واقعِیت هم همِین است، اهل نماز شب، مباحثه و ... هستِیم اما همِین آدم خوب وقتِی به پست و مقامِی رسِید سال‌هاِی ابتداِیِی روحِیه خوب خود را دارد، مسئول خوبِی که اهل رشوه و فساد نِیست اما در سال‌هاِی بعد، کم‌کم فساد در وجودش رسوخ مِی‌کند. کسِی که همِیشه به آن‌هاِیِی که اهل رشوه بودند بد مِی‌گفت، رشوه را براِی خود به‌گونه‌اِی توجِیه کرده و حلال مِی‌کند؛ براِی اِین است که گاهِی شِیطان، موفق نمِی‌شود سرِیع در انسان نفوذ کند ولِی صبرش زِیاد است و انسان را کم‌کم به فساد مِی‌کشاند.

مهم آن است که اِیمان و اعتقاد خود را که پاک است نهادِینه و حفظ نماِیِید؛ به‌گونه‌اِی که اگر بالاترِین مقام را هم به شما دادند خود را آلوده نکرده و اِیمانتان را متزلزل نکنِید. اگر ذره‌اِی کبر در وجود انسان باشد، با خطرهاِیِی مواجه مِی‌شود. اگر محصول مقامات دنِیاِیِی، کبر باشد،