راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٣٤ - مقدمه کفر و شرک

آدمِی بودم تو‌‌ ‌‌بِیاِیِی من را نصِیحت کنِی.١

خداوند اِین امام با چنِین روحِیه‌اِی را به جاِیِی رساند که در شرق و غرب عالم، محبوبِیت پِیدا کرد، در تمام دنِیا نامش پِیچِید تا جاِیِی که برخِی با پاِی پِیاده براِی زِیارت به مرقدش مِی‌روند. اِین ارزش انسانِی است که مِی‌خواهد از مسائل مادِی دور شود و خدا او را بزرگ مِی‌کند.

مقدمه ساِیر گناهان

کبر، نه‌تنها انسان را به کفر نزدِیک مِی‌کند بلکه مِی‌تواند مقدمه بسِیارِی از گناهان دِیگر نِیز باشد؛ «الْحِرْصُ وَالْكِبْرُ وَالْحَسَدُ دَوَاعٍ إِلَى التَّقَحُّمِ فِي الذُّنُوب‌»؛٢ حرص، تکبر و حسادت، انگِیزه‌هاِی فرورفتن در گناهانند. کسِی که در مقابل خداوند احساس بزرگِی مِی‌کند، ممکن است دست به هر گناهِی بزند و اباِیِی هم نداشته باشد.

غفلت از خداوند

تکبر چشمان انسان را از دِیدن عظمت و بزرگِی خداوند کور مِی‌کند و خِیال مِی‌کند که بزرگِی دارد. به مرور زمان، متکبر، غافل از ِیاد خداوند مِی‌شود و فسادِی بالاتر از اِین نِیست که انسان از ِیاد خدا غافل شود؛ پس ساِیر فسادها را هم مرتکب مِی‌شود. امام صادق ٧ فرمود: «أَعْظَمُ الْفَسَادِ أَنْ يَرْضَى الْعَبْدُ بِالْغَفْلَةِ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى وَهَذَا الْفَسَادُ يَتَوَلَّدُ مِنْ طُولِ

١ . تمدن اسلامِی در اندِیشه سِیاسِی حضرت امام خمِینِی قدّس سرّه ، ص ١١٥.

٢ . نهج البلاغة، ص ٥٤١.