راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٨٦ - توکل و زهد علما

عارف وارسته‌اِی بود و به آن‌ها توجه داد که نمِی‌خواهد به دنبال کِیمِیا باشند. مرحوم نخودکِی اذکار و دستورهاِیِی به آن‌ها داد ازجمله آِیه (وَمَنْ يتَّقِ اللَّهَ يجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا؛ وَيرْزُقْهُ مِنْ حَيثُ لَا يحْتَسِبُ وَمَنْ يتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيءٍ قَدْراً).١

اِین مشکلات در گذشته هم بود اما علما با توکل بر خداوند، مشکلات را تحمل مِی‌کردند. آِیت‌الله گلپاِیگانِی رحمه الله گونِی نان خشکِی با خود مِی‌آورد که آب بزند و براِی ِیک ماه، مصرف کند. اِین‌ها بودند که به مرجعِیت و مقامات والا رسِیدند. علما، بزرگان و شخصِیت‌هاِی ما بِیشتر در مضِیقه بودند. خِیلِی کم دارِیم کسانِی مانند صاحب جواهر رحمه الله که در رفاه بودند و به مقامات عالِی رسِیدند ولِی غالباً مانند شِیخ انصارِی رحمه الله در مضِیقه بودند و تحمل مِی‌کردند. روحانِیون که لباس پِیامبر صلي الله عليه و آله و سلّم را بر تن دارند، باِید بِیشتر بر خداوند توکل داشته باشند.

حماِیت خداوند

علامه طباطباِیِی رحمه الله که در قم خِیلِی مورد توجه بود و از شاگردان درجه‌ِیک مرحوم قاضِی قدّس سرّه بود. زمانِی در نجف زندگِی مِی‌کرد و شخصِی به نام مِیرزا باقر قاضِی از تبرِیز، ماهِیانه مبلغِی را براِی اِیشان

١ . سوره طلاق، آِیه٢ - ٣. هر کس تقواِی الهِی پيشه کند، خداوند راه نجاتِی براِی او فراهم مِی‌کند و او را از جاِیِی که گمان ندارد روزِی مِی‌دهد. هر کس بر خدا توکل کند، کفايت امرش را مِی‌کند. خداوند فرمان خود را به انجام مِی‌رساند و خدا براِی هر چيزِی اندازه‌اِی قرار داده است.