راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٣٦ - غفلت از خداوند

بِیچارگِی و هلاکت در صورتِی است که از بخل تبعِیت کنِیم. چِیزِی که هلاکت را براِی انسان مِی‌آورد، بخلِی است که انسان از آن اطاعت کند (شُحٌّ مُطَاعٌ)؛ اما اگر اطاعت نکنِید، نجات پِیدا مِی‌کنِید.

٢ـ تبعِیت از هواِی نفس

«وَ هَوًى مُتَّبَعٌ»: همه انسان‌ها هواِی نفس دارند، کسِی نِیست که هواِی نفس نداشته باشد اما مهم آن است که از هواِی نفستان اطاعت نکرده و با آن مخالفت کنِید. تبعِیت از هواِی نفس باعث هلاکت است.

٣ـ عُجب

«وَ إِعْجَابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِه‌»: مورد سومِی که پِیامبر صلي الله عليه و آله و سلّم فرمود انسان را هلاک مِی‌کند، «مُعجِب» بودن و عُجب داشتن است.

نتِیجه رسوخ عجب و خودپسندِی به روح انسان، هلاکت روحِی و جسمِی است. امام صادق ٧ فرمود: «مَنْ دَخَلَهُ الْعُجْبُ هَلَكَ»؛١ کسِی که عجب در وجودش وارد شود، هلاک مِی‌شود.

دورِی از بهشت و اهل‌بِیت :

پِیامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلّم فرمود: «لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ عَبْدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ كِبْر ...»٢ کسِی که ذره‌اِی کبر در وجودش باشد وارد بهشت

١ . الکافِی، ج ٢، ص ٣١٣، ح٢.

٢ . بحار الأنوار، ج٢، ص١٤١.