راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٩١ - تفسیر صبر
امِیرالمؤمنِین ٧ دستگِیر شد. مرحوم آِیتالله العظمِی سِید ابوالحسن اصفهانِی، فوراً قاتل را بخشِید. از اِیشان پرسِیدند که چرا قاتل را بخشِیدِی؟ اِیشان گفت: هر دو اِینها پسر من بودند، اگر پسر کسِی پسر دِیگرش را کشت، چهکار مِیکنِید؟ آِیا پسرِی که قاتل است را مِیکشِید ِیا عفو مِیکنِید؟ اِیشان حتِی به قاتل هم پولِی داد تا زندگِیاش راحت بگذرد و به او توصِیه کرد که در اِین اطراف نباش؛ زِیرا ممکن است که مردم تو را بکشند.
اِین رفتار مرحوم آِیتالله العظمِی سِید ابوالحسن اصفهانِی به ما مِیآموزد که ما مسلمانان باِید با ِیکدِیگر چنِین رفتارِی داشته باشِیم و همه برادرِیم. باِید اِین روحِیه در مسئولِین ما و شخصِیتهاِی مملکتِی ما وجود داشته باشد.
صبر در علاقه
«قال أمير المؤمنين ٧ : قيمة كل امرء ما يحسنه».١ ارزش هر انسانِی به آن چِیزِی است که آن را نِیکو مِیدارد.
تماِیلات و خواستههاِی فراوانِی در انسان وجود دارد، در مقابل اِین خواستهها و تماِیلات، ارزش انسان به چِیست؟ محبوب و معشوق انسان، ارزش او را مشخص مِیکند؛ زِیرا همِیشه در فکر رسِیدن به آن محبوب است. وقتِی علاقه زِیاد شد، چِیزهاِی دِیگر محو مِیشود.
١ . همان، ج٧٤، ص٣٨٤.