راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٢٥ - جهل و نادانی

باشد و محصول آن نِیز جهل است.

تکبر عالِم

وقتِی علم زِیاد ‌شود، تکبر هم ممکن است زِیاد شود. افرادِی هستند که علمشان زِیاد شده اما تکبرشان هم زِیاد شده است؛ دوست دارد مردم دستش را ببوسند، تواضع کنند و احترام کنند. اِین چه علمِی است که تکبر او را زِیاد کرده است؟ سالِ پِیش به بچه و فقِیر، سلام مِی‌کرد اما حالا که استاد شده‌ و مقامِی پِیدا کرده، حاضر نِیست به کسِی سلام کند. اِین چه درس و علمِی است که خوانده است؟ آِیا درس تکبر خوانده است؟ اِین زحمت‌ها که کشِیده و کتاب‌هاِیِی که نوشته، چه حاصلِی براِی او دارد؟ آِیا حاصلش اِین است که تواضع را کنار گذاشته و سراغ تکبر برود؟

اگر چنِین حالتِی براِی ما پِیدا شد بدانِیم که مسِیر را اشتباه رفته‌اِیم. چه اتفاقِی افتاده که علم زِیاد شده اما به جاِی اِین‌که تقوا و تواضع، زِیاد شود، کمتر شده است؟ باِید مقدارِی در خودمان دقت کنِیم و بدانِیم که اِین علمِی نبوده که باعث نجات ما شود. اگر قرآن و رواِیات را بخوانِیم اما در ما تأثِیرِی نگذارد، علم نِیست، علمِی نِیست که براِی ما معرفت به خداوند ِیا خودمان بِیاورد. علم باِید براِی انسان، معرفت بِیاورد که خدا و خود را بشناسد و از خودشناسِی به خداشناسِی برسد. اگر علم، ‌همراه با کبر باشد ابتداِی نادانِی است و کبر انسان را در تارِیکِی جهل فرو خواهد برد. امِیرالمؤمنِین علِی ٧ فرمود:«الْعُجْبُ