راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٣٤ - قدمهای بعدی

قدم‌هاِی بعدِی

پس‌از عزم براِی انسان شدن، نوبت به قدم‌هاِی بعدِی است: مشارطه، مراقبه و محاسبه. مثلاً بعد از اداِی نماز صبح با خداوند عهد ببندِیم که عزممان جزم باشد تا گناه نکنِیم و واجباتمان را انجام دهِیم؛ پس‌ از اِین عهد، در مقام مراقبه مِی‌آِیِیم. فعالِیت‌هاِی روزانه را انجام مِی‌دهِیم و در همه اِین کارها گوشه‌اِی از چشممان باِید به مراقبه کامل باشد؛ ِیعنِی عهدمان را فراموش نکنِیم. وعده دادِیم گناه نکنِیم؛ پس در معاشرات روزانه حواسمان باشد دروغ نگوِیِیم، غِیبت نکنِیم و گناه مرتکب نشوِیم. در مقام مراقبه، ذکر مِی‌گوِیِیم که مقام تذکر است. باِید مراقب باشِیم که چشممان، گوشمان، قدممان و قلممان چگونه عمل مِی‌کند؛ همه باِید بر اساس حساب دقِیق باشد. باِید اندِیشِید آِیا کارِی که مِی‌کنِیم حلال است ِیا حرام.

همان‌گونه که مراقبم آسِیب ظاهرِی نبِینم، کسِی ضربه‌اِی نزند، در چاله‌اِی نِیفتم، دستم به جاِیِی نخورد و ... مراقبت مِی‌کنم که گناه هم نکنم. ِیکِی از شراِیط سالک آن است که مراقبت داشته باشد. همان‌گونه که انسان مراقب است تا دستش آسِیبِی نبِیند، باِید مراقب باشد که به کسِی سِیلِی نزند و ظلم نکند.‌ همان‌گونه که مراقب است پاِیش در چاله‌اِی نرود و زخمِی نشود، باِید مراقب باشد که پاِیش به مرکز خلافِی نرود. همان‌گونه که از اعضاِی بدن در مقابل آسِیب‌هاِی ظاهرِی مراقبت مِی‌کنِیم، باِید در بعد معنوِی نِیز مراقبت نمود.

پس از آن‌که عهد بستِیم و با دقت در طول روز، مراقبه داشتِیم و کارها