راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٣٢ - قدم دوم عزم

برابر منعمِی که نعمت‌هاِی بِی‌شمارِی را بِی‌منّت به من ارزانِی داشته چه وظِیفه‌اِی دارم. بدون شک،‌ هر عاقلِی شکر منعم را لازم مِی‌داند اما شکر، نِیازمند شناخت نعمت و منعم است.

تفکر و تأمّل درباره خداوند و عالم هستِی باعث مِی‌شود که مسئولِیتِی سنگِین را بر دوش خود احساس کنِیم و در مقام اجابت خواسته‌هاِی پروردگار برآِیِیم. نتِیجه تفکر، بِیدارِی از خواب غفلت است تا بتوان در مسِیر کمال، قدم برداشت.

قدم دوم: عزم

ِیکِی از مهم‌ترِین چِیزهاِیِی که در راه قدم‌برداشتن براِی جهاد با نفس وجود دارد، عزم و تصمِیم‌گِیرِی انسان است؛ آن‌هم تصمِیمِی قاطع؛ امروز مِی‌خواهم گناه نکنم، به نامحرم نگاه نکنم، دروغ نگوِیم، غِیبت نکنم، تهمت نزنم و ... . تصمِیم باِید هرلحظه اجرا شود؛ ساعت‌به‌ساعت و دقِیقه‌به‌دقِیقه باِید اِین حرکت را تعقِیب نمود. انسان در صورتِی موفق است که بتواند اِین عزم راسخ را در وجودش تقوِیت کند.

اگر براِی رسِیدن به کمال و جهاد اکبر، عزم محقق نشود،‌ رسِیدن به تزکِیه، فقط آرزوِیِی بِیش نِیست و محرّک برداشتن قدم در مسِیر سعادت نخواهد شد.

ارزش انسان به تصمِیم او بستگِی دارد؛ اگر حرفِی بزند و به آن عمل نکند، ارزش او کم مِی‌شود. براِی سنجش ارزش هر انسانِی باِید به استحکام تصمِیم او نگرِیست. انسان ارزشمند وقتِی تصمِیم مِی‌گِیرد