راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٧٩ - معنای توکل

براِی اِین‌که آِینده خود را درست کند.

درخواست از غِیرخدا

توکل بر خداوند، انسان را به مقامات عالِی مِی‌رساند. آِیت‌الله کشمِیرِی رحمه الله شاگرد مرحوم آِیت‌الله قاضِی بود. اِیشان مِی‌گوِید که به آِیت‌الله قاضِی رحمه الله گفتم: «شما که وضع مالِیتان مناسب نِیست، چرا دعا نمِی‌کنِید؟ شما که براِی دِیگران دعا مِی‌کنِید، مقام عالِی دارِید و استاد اخلاق هستِید! با اِین مقامات معنوِی چرا باِید چنِین مشکلات مالِی داشته باشِید و زندگِیتان سخت باشد؟».

استاد، علت را نمِی‌گفت و من هم زِیاد مِی‌پرسِیدم، سرانجام استاد فرمود: در حالات محقق اصفهانِی رحمه الله دقت کردم و فهمِیدم که در آِینده مرجع مِی‌شود. به او گفتم: «شما در آِینده نزدِیک مرجع مِی‌شوِید و مقامات عالِی دارِید. هرگاه که به مقامات عالِی رسِیدِید هواِی ما را هم داشته باشِید». اِین جمله من را بِیچاره کرد؛ از زمانِی که اِین حرف را زدم، همه چِیز بسته شد. اِین تنبِیهِی براِی من بود براِی اِین‌که بدانم از خدا بخواهم و از کسِی نخواهم.

حتِی بزرگان ما هم ممکن است چنِین اشتباهاتِی کنند و باِید حواسمان باشد که ما چنِین اشتباهِی نکنِیم. انسان باِید بر خدا توکل کند و از خداوند بخواهد. البته خودش هم تلاش کند اما اِین‌که توکل بر خدا را کم کند و توکل بر دِیگران را بِیشتر کند، باعث بدبختِی انسان مِی‌شود.