راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٨٤ - صبر در سختی

شبش ترک نشد. روزِی مادرش بر اثر فشار اقتصادِی به شِیخ گفت که به من مقدارِی پول بده. شِیخ پاسخ داد: من مقررِی شما را داده‌ام و بِیشتر از آن را نمِی‌توانم بدهم. اِین کلِید صندوق پول،‌ بروِید هرچه مِی‌خواهِید بردارِید اما فرداِی قِیامت باِید خود شما پاسخش را بدهِید. من نمِی‌توانم جوابش را بدهم؛ زِیرا اِین پول متعلق به فقرا و مستضعفان است. مادرش گفت: من نمِی‌توانم جواب بدهم؛ پس پول را نمِی‌خواهم.

اِین توکل بر خداوند است که به شما کمک مِی‌کند تا در زندگانِی توجهِی به مال نداشته باشِید و در امور بااحتِیاط رفتار کنِید.

توکل و زهد علما

دِیوار منزل مرحوم حاج شِیخ عبدالکرِیم حائرِی، ترک‌هاِیِی برداشته بود و احتمال خراب شدن خانه وجود داشت. معمارِی آمد و گفت که ترک‌ها زِیاد است و باِید تعمِیر شود. مرحوم حاج شِیخ پرسِید: آِیا تا دو ماه دِیگر اِین ترک‌ها مشکلِی اِیجاد مِی‌کند؟ معمار گفت: نه اما باِید درست شوند وگرنه خانه خراب مِی‌شود. حاج شِیخ عبدالکرِیم حائرِی گفت: «فعلاً کارِی نداشته باشِید و بعد از دو ماه دِیگر اگر نِیاز بود درستش کنِید».

در همِین دو ماه بود که شِیخ عبدالکرِیم حائرِی فوت کرد. مرحوم شِیخ عبدالکرِیم حائرِی، مرجع بزرگ شِیعِیان بود و نِیاز مالِی نداشت اما حاضر نشد که وجوهات را براِی تعمِیر ترک‌هاِی منزلش مصرف کند.

اِین شخصِیت‌هاِی بزرگ بوده‌اند که با توکل بر خداوند و بِی‌اعتناِیِی به دنِیا باعث شدند که اسلام حفظ شود. اگر اسلام به دست ما رسِیده