راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٣٩ - دوری از بهشت و اهلبیت

انسان را به نابودِی مِی‌کشد.

انسان اگر به کبر آلوده شد،‌ از خود زِیاد تعرِیف و تمجِید مِی‌کند؛ اِین تعرِیف‌هاِی بِی‌جا باعث مِی‌شود که در دنِیا و ‌آخرت از پِیامبر و اهل‌بِیت : دور شوِیم. پِیامبر صلي الله عليه و آله و سلّم فرمود: «إِنَّ أَبْعَدَكُمْ مِنِّي يَوْمَ الْقِيَامَةِ الثَّرْثَارُونَ وَهُمُ الْمُسْتَكْبِرُون‌»؛١ روز قِیامت دورترِین شما به من پرگوِیان هستند. پرگوِیان همان انسان‌هاِی مستکبر هستند.

نارضاِیتِی دِیگران

امِیر المؤمنِین علِی ٧ فرمود: «إيّاك أن ترضى عن نفسك فيكثر السّاخط عليك‌»؛٢ مبادا از خود راضِی باشِی که ناراضِیان از تو زِیاد مِی‌شوند. رفتار متکبرانه باعث نفرت دِیگران است. درحالِی که شخص از خود راضِی است و فکر مِی‌کند بالاتر از دِیگران است اما ساِیر افراد از او متنفر مِی‌شوند و از او دورِی مِی‌کنند.

کِینه و دشمنِی

عجب و خودپسندِی،‌ در قلب انسان رشد مِی‌کند اما حاصل آن مِیوه تلخ کِینه و دشمنِی است؛ «ثمرة العجب البغضاء».٣ انسان زمانِی مِی‌تواند خود را از دِیگران بالاتر بداند که دِیگران را دشمن خود بداند و

١ . قرب الإسناد، ص ٤٦.

٢ . غرر الحكم و درر الكلم، ص ١٦٦.

٣ . عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص ٢٠٨.