راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٥٢ - علاج عملی

مسائل باشِیم، کاسبِیم نه عالم؛ ِیعنِی اِین عمامه، ردا و عبا را وسِیله‌اِی قرار داده‌اِیم که زندگِی مادِیمان بهتر شود، پول بِیشترِی به دست بِیاِید، مقام بِیشترِی داشته باشِیم، خودرو و خانه بهترِی داشته باشِیم. آرِی، مِی‌توانِیم اِین کار را انجام دهِیم و درآمد عالِی داشته باشِیم ولِی اگر بخواهِیم عالم واقعِی باشِیم، باِید مثل مرحوم آِیت‌الله سِید حسِین کوه‌کمره‌اِی شوِیم؛‌ ِیعنِی خودمان را فداِی دِیگران کنِیم. اگر حقِیقت را در آن شخصِیت بزرگوار مِی‌بِینِیم، علم و تقوا دارد و آدم لاِیقِی است، ادعا کردن شخصِی در مقابل او جز هواِی نفس چِیز دِیگرِی نِیست.

تواضع در خِیرها

خوشحالِی براِی توفِیق عمل خِیر باِید در کمال تواضع باشد؛ هم تواضع در مقابل الله و هم تواضع نسبت به مردم. تواضع نسبت به مردم و خدا داشته باشِید و هر بلا، مشکل، فقر، مرِیضِی و ناراحتِی براِیتان به وجود آمد بگوِیِید: خداِیا شکرت. اگر در توفِیق عمل نِیک، عجب گرِیبان انسان را بگِیرد، همه نِیکِی‌هاِی او را به آتش مِی‌کشد و نابود مِی‌کند. امِیرالمؤمنِین ٧ فرمود: «سيّئة تسوئك خير من حسنة تعجبك‌»؛١ گناهِی که بر آن ناراحت شوِی، بهتر از کار نِیکِی است که به عجب و خودپسندِی تو منتهِی شود. توبه از گناه، عاقبت به خِیرِی است اما عجب در عمل، ممکن است عاقبت شومِی را براِی انسان رقم بزند.

١ . غرر الحكم و درر الكلم، ص ٤٠٢.