راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٦٣ - اخلاص علمای قم

ارتکاب عمل، به نِیت نقل براِی دِیگران

کسانِی که مِی‌خواهند با خدا ملاقات کنند، عمل صالح انجام مِی‌دهند ولِی عمل صالح باِید خالص باشد؛ همان‌گونه که امام باقر ٧ توضِیح فرمود، نباِید عمل را مرتب براِی دِیگران بازگو کرد.

«عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ٧ فِي قَوْل‌ اللَّهِ عَزَّوَجَل‌ (فَمَنْ كَانَ يرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيعْمَلْ عَمَلاً صَالِحاً وَلَا يشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً)١ قَالَ الرَّجُلُ يَعْمَلُ شَيْئاً مِنَ الثَّوَابِ لَا يَطْلُبُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِنَّمَا يَطْلُبُ تَزْكِيَةَ النَّاسِ يَشْتَهِي أَنْ يُسْمِعَ بِهِ النَّاسَ فَهَذَا الَّذِي أَشْرَكَ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَسَرَّ خَيْراً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ خَيْراً وَمَا مِنْ عَبْدٍ يُسِرُّ شَرّاً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ شَرّاً».٢

امام صادق ٧ در توضِیح آِیه ١١٠ سوره کهف فرمود: گاهِی انسان کار خِیرِی را مرتکب مِی‌شود براِی اِین‌که براِی دِیگران آن را بازگو کند و دِیگران متوجه شوند که او کار خِیر را انجام داده است. اِین شخص، کسِی است که در عبادت مشرک شده و خداوند ثوابِی به عمل او نمِی‌دهد؛ زِیرا براِی خدا انجام نداده است.

اخلاص علماِی قم

حاج شِیخ عبدالکرِیم حائرِی رحمه الله از اصحاب سامراست؛ ِیعنِی در دوران

١ . سوره کهف، آِیه ١١٠. پس هر کس به لقاِی پروردگارش اميد دارد، بايد کارِی شايسته انجام دهد و هيچ کس را در عبادت پروردگارش شريک نکند.

٢ . الكافي، ج٢، صص٢٩٣ _ ٢٩٤، ح٤.