راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٤ - کمال طلبی

امِیرالمؤمنِین علِی ٧ فرمود: «نفسك أقرب أعدائك إليك»؛١ نفست نزدِیک‌ترِین دشمن به تو است.

کمال طلبِی

انسان موجودِی کمال طلب است که لذت‌بردن با اِین کمال‌طلبِی منافاتِی ندارد. کسِی که راه گناه و عصِیان در پِیش مِی‌گِیرد نِیز در پِی همِین فطرت کمال‌طلبِی خوِیش است اما در مصداق لذت حقِیقِی اشتباه مِی‌کند‌ و راه دست‌ِیافتن به کمال را اشتباه مِی‌پِیماِید؛ زِیرا فطرت نورانِی و الهِی را غبار گرفته و وسوسه‌هاِی نشأت گرفته از نفس اماره را مصلحت خود مِی‌پندارد (إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ)٢ و چنان از فرمان‌هاِی ناصواب نفس پِیروِی مِی‌کند که گوِیِی معبود و اله او است ( أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ).٣

مهم اِین است که بتوانِیم مصداق لذت حقِیقِی را درست تشخِیص دهِیم و هواهاِی نفس را با لذت حقِیقِی اشتباه نکنِیم:

اگـــر لــذت تــرک لـــذت بــدانــِی

دگر شهوت نفس لذت نخوانِی ٤

١ . غرر الحكم و درر الكلم، ج١، ص٧١٩.

٢ . سوره ِیوسف، آِیه ٥٣. «نفس سرکش بسِیار به بدِی‌ها امر مِی‌کند مگر آن‌که پروردگارم رحم کند».

٣ . سوره فرقان، آِیه ٤٣. «آيا ديدى كسى كه هواى نفسش را معبود خود برگزيده است؟».

٤ . دِیوان سعدِی، مواعظ، غزلِیات، غزل ٦٢.