راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢١٢ - آثار مقام رضا

يُقَصِّرَ أَمَلَهُ وَكَانَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ أَجَلُه».١

پِیامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلّم از جبرائِیل ‌پرسِید: تفسِیر زهد چِیست؟ جبرائِیل عرضه داشت: انسان زاهد دوست دارد هر کسِی را که خالقش او را دوست دارد.

اگر کسِی را دوست دارِید که خدا او را دوست دارد، نشانه اِین است که زاهد هستِید. محبت‌هاِیِی که در مِیان مردم شکل مِی‌گِیرد به ‌دلِیل علاقه‌هاِیِی است که طرف مقابل دارد. وقتِی با کسِی دوست مِی‌شود او به شما محبت مِی‌کند، شما هم به او محبت مِی‌کنِید. اگر کسِی به شما بِی‌اعتناِیِی کند، شما با او رفاقت نمِی‌کنِید. معمولاً اِین‌گونه نِیست که کسِی را براِی خدا محبت کنند بلکه غالباً به کسِی محبت مِی‌کنند که او هم به آن‌ها محبت کند؛ مبادله محبت است مانند معامله‌هاِی مِیان مردم.

محبت به ‌خاطر خداوند ارزشمند است؛ حتِی ممکن است او به شما محبت نکند و بدِی کند اما شما به ‌خاطر خدا به او محبت مِی‌کنِید. معمولاً محبت‌ها براِی خدا نِیست اما زاهد اِین‌گونه نِیست که معامله کند بلکه مِی‌گوِید: چون خدا او را دوست دارد من هم او را دوست دارم.

«وَيُبْغِضُ مَنْ يُبْغِضُ خَالِقُهُ» ممکن است کسِی به من زِیاد محبت کند اما من هِیچ اعتناِیِی به او نمِی‌کنم؛ زِیرا رابطه‌اش با خداِی من قطع است و دشمن خداوند است. اگر دشمن خدا و حامِی ظلم، طاغوت و استکبار است من با او بد هستم هرچند که با من خوب باشد. اگر کسِی زاهد باشد به اِین مقام مِی‌رسد. اگر کسِی با خالق مِیانه‌اِی ندارد و با

١ . معاني الأخبار، ص٢٦١.