راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٥٣ - علاج عملی

شکر مداوم

هرچه خودت را نگاه مِی‌کنِی از خدا تشکر کن. بگو: دِیگران، مشکلات بِیشترِی نسبت به من دارند، الحمدلله من اِین مشکلات را ندارم. افراد بسِیارِی خانه ندارند اما الحمدلله من خانه دارم؛ هرچند خانه‌ام کوچک و جاِیش دور است، عِیبِی ندارد. افراد بسِیارِی مستأجر هستند ِیا پول اجاره را هم ندارند.

اگر توانستِی در ظاهر و واقع، روحِیه‌ شکرگزارِی را داشته باشِی، خوشحالِی بر توفِیق خِیر عِیبِی ندارد. خوشحالِی که نماز شب خواندِی اشکالِی ندارد و به آن عجب نمِی‌گوِیند. اگر خوشحالِی که نماز اول وقت ِیا جماعت مِی‌خوانِی، اشکالِی ندارد و عُجب نِیست؛ ولِی سعِی کن که همواره تواضعت را نسبت به خدا و مردم داشته باشِی.

هرچه دارِی بگو: «الحمدلله. خداِیا اِین نعمت را از من نگِیر. به من لطف و محبت بسِیار کردِی، ممنونم. الحمدلله اِین مقدار از امکانات را در اختِیار دارم، شکر مِی‌کنم». از خدا بخواه که به تو کمک کند و وضع مالِیت خوب شود. سر را به سجده بگذار و بگو: «ِیا واسع ِیا وهاب»؛ ِیعنِی خدا وهاب است و ان‌شاءالله به تو لطف مِی‌کند. گاهِی بگو: «أشکر الله»، «شکراً لله»؛ خدا را زِیاد شکر کن و از خداوند تبارک و تعالِی تشکر کن. گاهِی بگو: «أشکر الله علِی نعمائه»؛ خداِیا براِی اِین نعمت‌هاِیِی که به من دادِی، ممنونت هستم. به من کم ندادِی و الحمدلله نسبت به افراد بسِیارِی علمم بالاتر و اِیمان، خانه و زندگِی‌ من بهتر است.