آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٧١ - باب سوم در پرندهها و جانوران حلال و غير حلال

٦- در علل- ٢: ١٧٠-: بسندش از مفضّل بن عمر كه بامام ششم ٧ گفتم:

بمن گزارش بده چرا خدا عزّ و جلّ گوشت خوك را حرام كرده؟ فرمود: زيرا خدا تبارك و تعالى مردمى را بصورتهاى گوناگون مسخ كرد مانند خوك و ميمون و خرس وانگه از خوردن همانند آنها نهى كرده تا مردم بدانها بهره‌مند نشوند و كيفرش را سبك شمارند.

٧- در علل- ٢: ٢٤٧- از محمّد بن سنان كه امام رضا ٧ باو نوشت خدا عزّ و جلّ گاو و گوسفند و شتر را حلال كرد چون فراوانند و دسترس و حلال بودن گاو وحشى و جز آن از خوراكهاى وحوش حلال گوشت براى اينست كه خوراكشان نه زيانبار است و نه بد و نه حرام و نه بهم زيان رسانند و نه بآدمى و نه خلقت آنها زشت است.

٨- در خصال- ٢- ٣-: بسندش از امام صادق ٧ كه فرمود: هر نيشدارى از درنده‌ها و هر چنگالدارى از پرنده خوردنش حرام است.

٩- در عيون ج ٢ ص ١٦٢- (مضمود خبر ٨ از امام رضا ٧ آمده) ١٠- در علل- ٢- ١٤٩-: بسندش از محمّد بن مسلم كه از امام پنجم ٧ پرسيدم از خوردن گوشت خران خانگى، فرمود: پيغمبر روز خيبر از خوردن آن نهى كرد و همانا براى آن نهى كرد كه باركش مردم بودند، و جز اين نيست كه حرام همانست كه خدا عزّ و جلّ در قرآن حرام كرده.

بيان: بسا كه حصر اضافى است يا مقصود از قرآن اعم است از آنچه ظاهر است در فهم ما و آنچه در باطن آنست و حجج بيان كنند.

١١- در علل- ٢: ٣٥٠-: بسندش از ابى جعفر ٧ كه رسول خدا ٦ نهى كرد از خوردن گوشت خران و همانا نهى از آن بخاطر پشت باركش آنها بود از بيم اينكه آنها را نيست كنند و خر حرام نيست، سپس اين آيه را خواند «بگو نيابم در آنچه بمن وحى شده حرامى بر خورنده- تا آخر آيه ١٤٥- الانعام».

در مقنع بى‌سند آن را نقل كرده.