آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٣ - اخبار باب
گفته: بد است گرفتن جوجه از لانههاشان و صدوق و پدرش گفتند: جائز نيست گرفتن جوجهها از آشيانههاشان در كوه و چاه و نيزار تا پرنده شوند و اگر منظور حرمت باشد مسأله خلافى شود و اصل عدم حرمت است.
٥٥- در سرائر: و بسندى از امام ششم ٧ در باره مردى كه كبوتر اهلى شكار كرده فرمود: اگر پرنده باشد از آن كسى است كه آن را گرفته.
٥٦- و از همان: بسندى از اسحاق بن عمار كه بامام ششم ٧ گفتم:
پرندهاى در خانه افتد و ما آن را بگيريم و در اطراف ما كبوتردار است؟ فرمود:
اگر پرنده است از آن كسى است كه آن را گرفته، گفتم- نزد ما افتد و آن را بگيريم و بدانيم از كيست؟ فرمود: اگر او را ميشناسى برش گردان بصاحبش.
بيان: در روضه گفته: شكار پر بريده يا هر چه اثر مملوكى دارد ملك گيرنده نشود چون نشانه دارد كه مالك ديگر داشته و اصل بقاء ملك او است، و اعتراض شده كه اثر دلالت بر مؤثر دارد نه بر مالك زيرا بسا بىملكيت اثر گذارد يا اثر كسى باشد كه شايسته ملكيت نباشد، يا مال او محترم نباشد و چگونه بمجرد اثر حكم شود كه مالك محرمى داشته با اينكه اثر عام است و عام دليل بر خاص نشود و بنا بمشهور با وجود اثر لقطه باشد و بىاثر از شكارچى است و گر چه خانگى باشد چون كبوتر جز اينكه مالكش را بشناسد كه بايد بوى رساند.
٥٧- در مختلف: بسندى از امام صادق ٧ كه باكى نيست بفضله پرستو چون حلال گوشت است ولى خوردن گوشتش مكروه است چون بتو پناه آورد و در خانهات منزل گرفته، هر پرنده بتو پناهنده شد پناهش ده.
بيان: دلالت دارد بر كراهت شكار هر چه در خانه آدمى آشيانه كند يا از درنده و جز او بدو پناهد.