آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠ - اخبار باب
است بىنظر بدليل خصوصى كه در مورد حلال و حرام وارد است و بايد پيرو آن بود فتامل پايان سخن او- قد- و آن در نهايت متانت است.
١٩- در فقيه- ٣: ٢١٦ و در تهذيب ٢١٧- بسندى از عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى كه از امام نهم ٧ پرسيدم از «ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ» فرمود: يعنى آنچه براى بت سر برند يا براى درخت كه خدايش حرام كرده چنانچه حرام كرده مردار و خون گوشت خوگ را پس هر كس بيچاره شود و باغى و عادى نباشد گناه ندارد كه از مردار بخورد گفتم يا ابن رسول اللَّه كى مردار براى مضطرّ حلال شود؟
فرمود: پدرم از پدرش از پدرانش برايم باز گفتند كه همين از رسول خدا ٦ پرسش شد و باو گفته شد ما در سرزمينى باشيم و دچار قحطى شويم چه زمانى مردار بر امان حلال شود؟ فرمود: تا چاشت و شام نداريد و دست شما بسبزه بيابان نرسد (ما لم تصطبحوا او تغتبقوا او تحتفئوا بقلافشأنكم بها).
عبد العظيم گفت: باو گفتم يا ابن رسول اللَّه چه معنا دارد قول خدا عزّ و جلّ «هر كه مضطر شد نه باغى و نه عادى ١٧٣- البقره»؟ فرمود: عادى دزد است و باغى آنكه بشكار ميرود براى خوشگذرانى و بازيگرى نه براى مخارج عيال خود، كه نتوانند مردار بخورند چون مضطر شوند و مردار بر آنها در حال اضطرار حرام است مانند حال اختيار، و نتوانند روزه را بخورند و نماز را شكسته بخوانند در سفر گفتم: فرموده خدا «وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ» جز آنچه را تذكيه كنيد ٤- المائده» يعنى چه؟ فرمود منخنقه جانوريست كه آن را خفه كردند تا مرده، موقوذه آنست كه بيمارى آن را فشرده تا بيحركت شده، مترديه آنچه از بلندى يا كوه پرت شده يا در چاه افتاده و مرده، نطيحه آنچه جانور ديگرش شاخ زده و مرده و آنچه درنده از آن خورده تا مرده و آنچه بر سنگ بتها يا بر خود بتها كشند جز آنچه زنده بآن رسند و سرش را برند و تذكيهاش كنند، گفتم: «وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ» يعنى چه؟ فرمود: در جاهليت ده كس شريك