آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨١ - اخبار باب

حلال كند، ظاهرش حلال شدن بوسيله شكار با سگ شكاريست ولى سند روايت ضعيف است و راوى از عامّه است.

٤- در خصال- ٢: ٥١١ ط غفارى-: بسندش تا پيغمبر ٦ كه زن سر نبرد مگر در ضرورت در تحف و مكارم بى‌سند مانندش آمده (٢٤٣- مكارم و حديث در تحف يافت نشد- از پاورقى ص ٣١١).

٥- در عيون- ٢٧٦ ط تفرشى-: بسندش تا فضل بن شاذان كه امام رضا ٧ در آنچه بمأمون نوشت فرمود: صلوات بر پيغمبر ٦ واجب است در هر مورد و در هنگام عطسه و ذبائح و جز آن.

بيان: مانند آن در خصال از اعمش از امام صادق ٧ روايت است و در آن بجاى «الذبائح» الرّياح، آمده و لفظ عيون روشنتر است، و گويا مقصود تاكيد استحبابست، شيخ در خلاف گفته است: مستحب است صلوات بر پيغمبر هنگام ذبح و بگويد «اللّهم تقبّل منى» و شافعى هم بدان گويا است، و مالك آن را و هم دعا را مكروه دانسته، دليل ما اجماع فرقه شيعه و اخبار آنها است، و هم عموم قول خدا تعالى «آيا كسانى كه گرويديد بر او صلوات فرستيد، ٥٦- الاحزاب» و در تفسير قول خدا تعالى «وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ‌»، ٤- الانشراح آمده كه من ياد نشوم جز كه تو با من ياد شوى و در ياد خدا اتفاق داريم و بايد نام رسول خدا ٦ هم برده شود (خلاف ٢: ٧ ط ١).

گويم: سپس- ره- دلائل ديگر آورده كه بى‌سستى نيستند، و گويا اين خبر حسن براى اثبات استحباب كه در هر وقت ثابت است بس باشد، و اما جمله «تقبّل منى» در باب اضحيّه اخبارى آيد كه آن را فرا دارند، و شيخ در خلاف آورده كه پيغمبر ٦ قوچى را گرفت و خواباند و ذبح كرد و گفت: «اللهمّ تقبّل من محمّد و آل محمّد و من امّة محمّد».

٦- در كتاب المسائل: بسندش از على بن جعفر از برادرش موسى كه پرسيدمش از مرديكه ذبح كند نه رو بقبله؟ فرمود: باكى ندارد اگر تعمد نباشد، و اگر ذبح‌