آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨ - آيات قرآن مجيد
اين رو فرمود: «بخوريد و بچرانيد چهارپايانتان را» و مقصود اينست كه بر آورديم هر نوع گياه را و گفتيم بخوريد و بچرانيد چون آماده بهرهورى است براى خوردن و علف چرا.
«كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ» در مجمع است كه مقصود از آن اباحه است «و سركشى نكنيد» يعنى تجاوز نكنيد و آن را بوجه حرام بخوريد، و گفتند:
يعنى از حلال بحرام تجاوز نكنيد و آن را كمك گناه نسازيد تا خشم من بشما فرو ريزد و بايست شود «آبى باندازه» كه پر سود و كم زيانست يا در خور صلاح آنها است و آن را در زمين جا داديم و ميتوانيم آن را از ميان ببريم بوسيله فاسد كردنش يا تبخيرش يا فرو كشيدنش در زمين تا آنجا كه برآوردنش نشدنى باشد ... «و درختى كه از طور سينا برآيد» كه كوه موسى است ميان مصر و ايله گفتند كوه در فلسطين است «كه روغن دارد و رنگ آميزى» كه با آن چراغ افروزند و نان خورش كنند كه نان را در آن فرو برند و رنگ آن را گيرد.
«وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ» هر آنچه در آسمانها است وسيله سود شما ساختيم «و هر آنچه در زمين است» كه شما را به بهرهگيرى از آن بواسطه يا بىواسطه مسلط كرديم «چه از برون و چه از درون» چه محسوس و چه معقول چه بشناسيد و چه نشناسيد «بسوى زمين جرز» يعنى بىگياه نه زمين شورهزار كه از آن چهارپاهاشان ميخورند چون كاه و علف و خودشان ميخورند، چون دانه و ميوه ...
«وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ» يعنى آنچه با دست خود از آن سازند مانند آب انگور و شيره و گفتند: يعنى بآفرينش خدا است نه كار دست شما است ...