آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٠ - اخبار باب

در بخاك سپردنش تيكه از آن را با وى در گور نهند و جريدتين همراهش نمودند.

٢- در برخى حالات مانند آدميزاده است: تا گردش نريزند بار ندهد و اگر سرش را برند خشك شود و سود حديث بزرگداشت نخل خرما است، راوى حديث موسى بن جعفر كاظم است از پدرانش تا رسول خدا ٦.

٦٣- در محاسن: بسندش تا امام پنجم ٧ كه خدا عجوه و عتيق را از آسمان فرود آورد، گفتم: عتيق چيست؟ فرمود: نحل (٥٣٩).

بيانيست: گفتند چنين نمايد كه لفظ فنيق با فاء و نونست، در نهايه گفته: در حديث عمير بن افصى لفظ فنيق آمده و آن فحل ارجمند شتر است كه براى ارجمندى نه سوارش شوند و نه خوارش دارند، جوهرى گفته: فنيق فحل ارجمند است و ابو زيد آن را نام دانسته پايان (زا قاموس هم اين را آورده و گفته) در قاموس گفته: عتيق درخت خرماى نر است كه آب و سايه آن كاسته نشوند و بمعنى مى و خوب هر چيز را هم گويند، و در صحاح است كه عتيق ارجمند هر چيز است و خوب هر چيز از خرما و آب و باز و پيه پايان.

گويم: در نسخه‌هاى كافى و محاسن و جز آنها عتيق بعين بى‌نقطه و تاء است و آن روشنتر از فنيق است و مقصود حديث اينست كه براى پيدايش خرما در زمين عتيق بجاى فحل فرود آمد و عجوه بجاى ماده چون نياز بهر دو دارد چنانچه دانستى و گذشت و آيد آنچه تأييد آن را فزايد.

٦٤- در محاسن: (همين مضمون را بسندى از امام ششم ٧ آورده) (٥٣٠).

٦٥- و از همان: كه شنيد از امام ششم ٧ آنچه در كشتى نوح ٧ بار شد از نخل عجوه بود و نخل باردار.

٦٦- و از همان: بسندش از ابى خديجه كه از مدينه هسته عجوه گرفتيم و يار ما آن را در بستانش كاشت و از آن سكر، هيرون، شهريز، صرفان، و هر نوع درآمد.

توضيح: در قاموس گفته: سكّر با ضمه و تشديد كاف شكر است و نام‌