آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٩ - آيات قرآن مجيد
«يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ» يعنى اى محمّد از تو پرسند كه چه براى آنها كه مؤمنند از خوراكيها حلال است و يا كدام شكار و ذبيحه حلال است؟ بگو همه چيزهاى پاكيزه براى شما حلال شده، و آن حلالى است كه پروردگار شما اجازه خوردن آن را داده از خوراكيها و ذبائح و صيد، از جبائى و ابى مسلم.
و گفتند: يعنى از آنچه حرمتى در قرآن و سنت ندارد، و اين بهتر است چون رسيده كه همه چيز آزاد و مباح است تا شرع آن را حرام كند، و بلخى گفته: طيبات يعنى لذت بخش (٣: ١٥٩ مجمع).
«الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ» در (٣: ١٦٢ مجمع) گفته: اين دليل حلالى هر خوراك خوبيست جز آنچه دليل حرمت دارد، گويم: تفسير آيه در باب ذبيحه كفار بيايد ان شاء اللَّه.
«لا تُحَرِّمُوا» در مجمع البيان- ٣: ٢٣٦- گفته چند احتمال دارد:
١- معتقد حرمتش نشويد ٢- اظهار نكنيد كه حرام است ٣- براى كسى فتوى بحرمت آن ندهيد ٤- با نذر و قسم آن را بخود حرام نكنيد، و بايد آيه را بهمه اين وجوه تفسير كرد و طيبات يعنى لذت بخش و دلخواه، و بسا گفتند: يعنى حلال و آن مناسب اينجا نيست.
گويم: در اين سخن اعتراضى است و پاره گفتگو در باره آن گذشت، و بسا مقصود از طيّب آن باشد كه جهت قبح و خبث معنوى ندارد، و هر چه خدا حلال كرده چنين است و ذكرش براى بيان علت حكم است و گويا گفته: حرام نكنيد آنچه را خدا بشما حلال كرده چون حلال خدا زشتى و بدى ندارد و چرا آن را بر خود حرام كنيد.
«وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ» محقق اردبيلى- ره- گفته: يعنى بر خود حرام نكنيد آنچه را خدا بشما روزى كرده و حلال كرده و از روى كنارهگيرى از آن در نگذريد بلكه بخوريد چون هر چه خدا روزى شما كرده حلال و پاكيزه است و با كلمه حلال و طيب بيان مقصود كرده نه اينكه قيدى آورده و بسا كه قيد