آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١١ - آيات قرآن مجيد
از آنچه گذشت يا چون خداى سبحان بخوردن طيبات امر كرد در اين آيه خبائث را بيان كرد تا دانسته شود جز آنها همه طيباتند چون نزد ادبا و اصوليين «انّما» معنى حصر دارد و دليل است كه محرمات مأكولات هم اينهايند و حجت است بر حلال بودن جز آنها مگر بدليل خاص تحريم، بيضاوى در تفسيرش گفته:
مقصود انحصار حرام است بر آنچه ذكر شده نظر بدان چه حلال دانند نه بطور مطلق يا منحصر بودن حرمت آنها بحال اختيار گويا فرموده اينها بر شما حرامند مادامى كه بدانها مضطر نباشيد- پايان-.
و ممكن است در آن وقت حرام هم اينها بوده و حرامهاى ديگر پس از آن مقرر شدند چنانچه گذشت و نخست حرام اين آيه مردار است و معنى مشهورش جانداريست كه بىذبح شرعى بيجان شده و در مجمع گفته: هر جانور خشكى و پرندهايست از اهلى و وحشى كه حلال گوشت است و بىذبح شرعى جانداده، و گفتند مردار هر جنبنده خشكى و پرندهايست كه بىذبح شرعى جانداده و از پيغمبر روايت است كه ملخ و ماهى را مردار ناميده كه فرموده دو مردار مباحند ملخ و ماهى- پايان- و دور نيست كه اطلاق مردار بر ماهى و ملخ مجاز باشد چون بيرون آوردن يكمى از آب و گرفتن دومى تذكيه آنها است و بدين آيه و مانندش استدلال شده بر حرمت همه انتفاعات مردار جز آنچه دليل خارج كرده زيرا حرمت خود عين در عرف بمعنى حرمت مطلق تصرف در آنست، و گفتند: بمعنى حرمت منافع متعارفى و غالبى آنست چون متبادر از تحريم مردار حرمت خوردن آنست خصوص بقرينه اينكه با خون و گوشت خوك همراه شده و تحريم امهات بمعنى حرمت وطى است و همچنين و اين معنى اقوى است و حرمت مردار را بدين معنا تفسير كردند در خصوص اعضاء جانداران و اعضاء بيجانش حرام نيست جز آنچه خبيثه است بنا بر مشهور آنهم نه بدين دليل بلكه براى اينكه خبيثه است برأى آنها و هر جزء جاندارى هم كه از زنده جدا شود مردار و حرام دانستهاند.
دوم: خونست كه بيرون ريخته براى آنكه در آيه ديگر آن را بمسفوح