آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٤ - روايات
و اگر مىفهميدند قضاوت نمىكردند كه فلان چيز سودى ندارد براى اينكه نفهمند و ندانند، و هر چه منكران ندانند عارفان دانند و بسيارى را هم علم مخلوق بدان نرسد و علم خالق بدان احاطه دارد، جل قدسه و علت كلمته.
و آب دهان كودكان هم كه روانست رطوبتى است كه اگر در تن آنها بماند آفات بزرگى شود چنانچه از غلبه رطوبت بينى كه بله و ديوانگى و حواسپرتى و جز آن از بيماريهاى نابود كن پديد گردند مانند فلج و لقوه و مانند آنها، و خدا آن رطوبت را از دهانهاشان در خردسالى روان كند براى تندرستى آنها در سالمندى و خدا تفضل كرده بآنها كه آفريده بدان چه ندانند، و مصلحت بينى كرده براى آنها بدان چه نشناسند، و اگر نعمتهاى خود را كه بدانها داده مىفهميدند مانع آنها بود از اينكه بدنبال نافرمانى او افتند، منزه باد كه چه والا نعمت است، و بر مستحقانش و جز آنها از مردم بخشنده سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً. گويم: البته شرحش و تمامش در كتاب توحيد گذشت.
١٠٠- در علل (ج ٢ ص ٢٧٢): بسندى از مفضل بن عمر كه پرسيدم از امام ششم كه كودك بيخود ميخندد، و بيمورد ميگريد، فرمود: اى مفضل هيچ كودكى نباشد جز اينكه امام را بيند و با او راز گويد، گريهاش براى اين است كه امام از او نهان شود، و خندهاش براى آنكه پيش او آيد، تا چون زبان باز كند، اين در بروى بسته شود و دلش آن را فراموش كند.
بيان: ظاهر خبر دور از باور نيست با آنكه صحيح باشد، و بسا مقصود از ديدن امام و رازگوئيش توجه او و شفاعت و لطفش باشد و دعايش براى كودك زيرا آنها در عوالم تصرفى دارند كه عقل بدان نرسد.
١٠١- در توحيد: بسندش از ابن عمر كه رسول خدا ٦ فرمود: كودكان خود را براى گريستن آنها نزنيد زيرا تا چهار ماه گواهى بر يگانگى خدا است و چهار ماه صلوات بر پيغمبر و آلش و چهار ماه دعا براى پدر و مادرش.
بيان: بسا مقصود از اين خبر ضعيف اين است كه ثواب اين ذكرها و دعاها