آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٧ - تفسير

١٠- يس (٣٦) منزه باد خدا كه آفريده همه همگنانى از آنچه زمين روياند و از خودشان و از آنچه ندانند.

١١- الصافات (١١) البته آفريديمشان از گلى چسبنده.

١٢- الزمر (٤) آفريدتان از يك تن و ساخت از او همسرش را.

١٣- المؤمن (٦٤) و صورتگرى كرد شما را و خوب ساخت صورتهاتان را و روزى داد بشما از پاكيزه‌ها.

١٤- الرحمن (٣- ٤) آفريد آدمى را آموختش زبان- ١٤- آفريد آدمى را از خشكيده چون سفال.

١٥- التغابن (٣) اوست كه آفريدتان: از شما است كافر و از شما است مؤمن و خدا بدان چه كنيد بينا است.

١٦- البلد (١- ١٠)* نه، سوگند بدين شهر، و توئى در اين شهر، و سوگند بپدر و آنچه زايد، البته انسان را در رنج آفريديم، آيا پندارد توانا نيست بر او كسى، ميگويد نابود كردم مالى اندوخته. آيا پندارد نبيندش كسى، آيا نداديمش دو ديده، و يك زبان و دو لب، و رهبريش كرديم بدو بلندى.

١٧- التين (٤ و ٥) البته آفريديم آدمي را در بنيادى هر چه بهتر، سپس بر گردانيديم او را بفروتر از فرود.

١٨- العلق (١- ٥) بخوان بنام پروردگارت كه آفريد، آفريد آدمى را از خون بسته، بخوان سوگند بپروردگارت كه ارجمندتر است، آنكه آموخت با قلم آموخت آدمى را آنچه نميدانست‌[١]

تفسير

وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ اين آيات را دليل آوردند بر برترى آدمي بر فرشته و وجه استدلال بدانها بيايد (نَفْسٍ واحِدَةٍ) يعنى آدم ٧ كه خدا همه ماها را از او آفريد، و حوّاء را از فزونى گل او يا يك دنده او و اين منت بر ما

[١] با دقتى كه مؤلف رحمه اللَّه بجمع آيات در هر باب باندك مناسب دارد چرا آيه يكم سورة النساء را نياورده كه از هر جهت با مطالب اين باب مناسب است( شرح مترجم)