آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠١ - روايات
٣- در خصال (١٢٣) بسندش از حسين بن زيد كه بمن خبر رسيده خدا عزّ و جلّ كوه را از چهار چيز آفريده، از درياى اعظم گرد دنيا، و از آتش و از اشك چشم فرشتهاى بنام ابراهيم و از چاهى خوب، حديث طولانى است و باندازه نياز از آن باز گرفتيم.
بيان: در بيشتر نسخهها بجاى جبل خيل بمعنى اسب آمده است و بهر تقدير مجاز و استعارهاى در آن بكار رفته و بامام پيوسته نيست و گويا در لفظ بئر بمعنى چاه تحريفى باشد و واژه ديگر باشد.
٤- در تفسير على بن ابراهيم (٦٤٣) «ق- وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ» ق كوهى است گرد دنيا آنور يأجوج و مأجوج و سوگند است.
٥- و از همان (٥٩٥): بسندى از يحيى بن ميسره خثعمى كه شنيدم ابى جعفر ٧ ميفرمود: «عسق» شماره سالهاى امام قائم است و «ق» كوهى است گرد دنيا از زمرد سبز و سبزى آسمان از آنست و همه علم على ٧ در «عسق».
٦- در عيون (ج ١ ص ٢٤١) و علل (ج ٢ ص ٣٨٠) در خبر شامى كه از امير المؤمنين ٧ پرسيد خدا كوهها را از چه آفريد: فرمود: از امواج.
٧- در بصائر: بسندش از ابى جعفر ٧ كه على ٧ دارا شد هر چه در زمين است، و زير آن دو ابر بر او نمايان شدند، سركش و رام و سركش را برگزيد.
در سركش دارائى آنچه است كه زير زمين است و در رام دارائى آنچه بالاى زمين است، و بر سركش گردش كرد در هفت زمين و سه را ويران يافت و چهار را آبادان.
٨- و در همان: بسندش از سوره از ابى جعفر ٧ فرمود: ذو القرنين مخير شد ميان دو ابر ورام را برگزيد و سركش را وانهاد براى مولاى شما گويد: گفتم سركش كدام است؟ فرمود: هر ابرى كه رعد و صاعقه و يا برق دارد كه مولاى شما بر آن سوار شود، هلاكه او برابر نشيند و باسباب هفت آسمان و هفت زمين برآيد، پنج آبادانند و دو تا ويران.