آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠ - روايات

برانگيزند، و گرد سفيد و سياه و زرد آرند همان رميم قوم عاد باشد (يعنى خاك استخوان آنها).

بيان: ممكن است مخصوص بلاد نزديك بسر زمين عاد باشد چون مدينه- ضاعف اللَّه شرفها- و عموم آن هم دور نيست.

١٤- عياشى: از امير المؤمنين ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود: باد را دشنام مدهيد كه آن مژده است، و آن بيم است، و آن آبستن كن است، بخواهيد از خدا خيرش را و پناه بريد بدو از شرش.

بيان: يعنى فرمانبر است و برانگيخته خدا است، مژده باران آرد و جز آن يا براى بيم است، و يا آبستن كردن درختان، باراندن باران بهر سرزمين چنانچه گذشت، و دشنامش بيهوده است سودى بشما ندهد بلكه زيان دارد و از خدا سودش را خواهيد و بخواهيد كه شرش را از شما بگرداند.

١٥- عياشى: از امام پنجم كه خدا را بادهاى رحمت آبستن كن است كه پيش از رحمت خود بوزد.

١٦- در كافى (ج ٣ ص ٩٢): بسندش از ابى بصير كه از امام ششم ٧ پرسيدم از چهار باد: شمال، جنوب، صبا و دبور و باو گفتم: مردم گويند: شمال از بهشت است و جنوب از دوزخ.

فرمود: براى خدا لشكرها است از باد كه عذاب دهد بدانها هر كه را خواهد از از گنهكاران، هر بادى فرشته دارد كه بدان گماشته است، و چون خدا عزّ و جلّ خواهد مردمى را بنوعى عذاب كند بفرشته گماشته بدان نوع باد كه خواهد ابزار عذاب باشد وحى كند تا آن را برانگيزد بمانند شيرى خشمگين، فرمود: هر كدام را نامى است، نشنيدى قول خدا عزّ و جلّ را «دروغ شمردند عاد پس چگونه بود عذاب و بيم من، راستى كه فرستاديم بدانها بادى صرصر در روزى نحس مستمر، ٢٩ القمر» و فرمود: و بادى نازاد. ٤١- الذاريات» و فرمود: «بادى در آن عذابى درد- ناك، ٢٤- الاحقاف» و فرمود «پس رسيدش گردبادى كه آتش داشت، و سوخت،